En Çok Görüntülenen Kitaplar

Bu çalışma su kaynaklarının metalaşmasının genel olarak sermaye açısından neden, nasıl ortak ve sınıfsal bir çıkarı temsil ettiğini göstermeyi amaçlamaktadır. Üretiminde su kullanan kapitalistlerin bu suyu devletlerden sübvanse edilmiş [düşük] fiyatlarla almak yerine piyasada belirlenen çok daha yüksek fiyatlardan satın almayı tercih etmeleri ilk bakışta sınıfsal çıkarlarına aykırı imiş gibi bir yanılgıya yol açmaktadır. Çalışma, Marx’ın genel olarak emek-değer teorisinin özel olarak ise soyut emek teorisinin sağladığı olanaklarla bu yanılgıyı ortadan kaldırmayı hedeflemektedir. Ayrıca suyun metalaşmasında en fazla kullanılan gerekçelerin başında “su kıtlığı” olgusu gelmekte ve metalaşma sürecinin kendisi kıtlığa karşı önerilmektedir. Kitapta ise kullanım değerlerinin [nitelikler] üretimi ile değişim değerlerinin [nicelikler] üretimi arasındaki fark gösterilerek başlı başına metalaşma olgusunun su kıtlığını azaltıcı değil, çok daha arttırıcı olduğu ortaya konmaktadır. Herhangi bir emek ürününün ya da doğa bileşeninin piyasa döngüsüne dahil edilmesi, söz konusu ürünün ihtiyaçların çok ötesinde aşırı miktarlarda üretilmesi anlamına geleceği için su kaynaklarının metalaşmasının su kaynaklarında çok hızlı bir tükenmeye yol açacağı dünya ve Türkiye örnekleriyle gösterilmektedi

Due to the demand for additional livable space and lodging options for the urban population, towering structures (high-rises) are becoming more and more necessary as the world's population grows every day. For generations, people have had the need to construct big buildings. Tall structures used to be extremely difficult to construct because of a lack of seismic knowledge and computer technology. However, modern advancements in computer technology, amenities like lifts, and engineers' familiarity with earthquake movements are the main factors in the success of tall skyscraper construction. Tall structures are a problem in both industrialized and developing nations today. Engineers now employ norms and guidelines created for normal buildings for tall skyscrapers. Engineers are limited in their ability to apply easy structural solutions for tall buildings since these laws are based on the structure's strength-based design and linear elastic analysis. Engineers may choose earthquake-resistant designs and conduct more complex analyses thanks to the emergence of non-linear behavior in structural systems. Due to a lack of understanding of the non-linear behavior of buildings and the adoption of laws based on the strength that is developed under seismic threat, engineers are forced to build low-rise and mid-rise structures. According to earthquake legislation from 2007 that is largely recognized until 2019, high-rise buildings are not distinguishable from other structures and are equated with them. The Turkish Building Earthquake Regulation is published in 2019, and it analyzed high-rise buildings separately from other types of construction. High-rise structures are divided into three separate level classes under the Turkish Building Earthquake Regulation, and it has been determined to check them in accordance with that content when it comes to design issues. There are five chapters in the research. The introduction is in the first chapter, while information on earthquake-resistant design is in the second. The third chapter is mostly made up of the variables that will be used in this thesis, such the projected computation and design of high-rise structures in the Turkish Building Earthquake Regulation in 2019. The fourth chapter compares the outcomes of linear calculations with the Turkish Building Earthquake Regulation from 2007 and looks at the performance analysis and design of buildings up to 94 meters tall and 30 floors in compliance with the Turkish Building Earthquake Regulation in 2019. A list of resources and annexures follows the fifth chapter's conclusion part. Keywords: Tall Building, Earthquake Effects, Performance Analysis, Earthquake Code.

Çağımızda yüksek öğretim kurumları eğitimlerini yeni yöntemlerle sunmak ve küresel bir pazarda faaliyet göstermek gerçeğiyle karşı karşıyadır. Bu nedenle üniversiteler, zaman ve lokasyon kavramı olmaksızın derslerine nasıl erişim sağlayabileceklerini yeniden değerlendirmek zorundadır. Bununla birlikte yüksek öğretim kurumları sadece Z Kuşağı öğrencilerinin artan dijital dönüşüm beklentilerini karşılamakla kalmayıp, aynı zamanda yaklaşan Alfa Kuşağı fırtınasına da hazır olmalıdır. Orta Çağ'dan bu yana, yükseköğretim kavramı ve ana aktörleri üniversitelerin gelişim süreçleri tartışılan bir konudur. Birinci nesil Üniversite 1.0, 11. Yüzyılda bilgi aktarım merkezleri olarak başlatılırken, ikinci nesil Üniversite 2.0, 19. Yüzyılda bilgi aktarımı ve araştırma merkezleri olarak karşımıza çıktı. 1970'ler ise bilgi aktarım, araştırma ve uygulama (üniversite-sanayi) merkezleri olarak üçüncü nesil Üniversite 3.0'ı getirdi. Ardından dördüncü nesil Üniversite 4.0, 2000'li yılların dijital dönüşüm çağının atmosferinde teknolojik ve sosyal inovasyonlara bağlı olarak dijitalleşen bir üniversite olarak gelişti. Bu tezin amacı, özellikle 2030'lardan itibaren tüm dünyayı tek bir pazar olarak hedefleyen ve eğitim faaliyetlerini küresel olarak farklı coğrafyalarda aynı anda yürütürken dijital üniversite kimliğini taşıyan, gelecek beşinci nesil Üniversite 5.0'a ileriye dönük bir yaklaşım sağlamaktır. Bu yaklaşım, gerçekleştirilen literatür taramasının sonunda, hem teknolojide yeni gelişimler ve çağdaş anlayış kavramlarının getirdiği sürekli artan dijital dönüşümün etkileri, hem de mevcut üniversite öğrencileri olan Z kuşağı ve onların halefi Alpha'nın beklentileri ile ilgili olarak doğrulanmıştır. Bu çerçevede, bu çalışmanın 8 hipotezini değerlendirmek için üniversite öğrencileri, akademisyenler ve işverenler/yöneticiler olmak üzere 3 farklı grupta 346 katılımcı ile 4 ana soru grubu üzerinde bütünleşik bir yaklaşımla tasarlanmış bir anket ile araştırma çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde, katılımcıların dijital eğitime verdikleri önem ile dijitalleşmeye verdikleri önem arasında doğrusal ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilirken, dijital eğitime verilen önem ve üniversite eğitimine verilen önem arasında da doğrusal ve anlamlı bir ilişki olduğu da tespit edilmiştir. Neticede, hem üniversite öğrencilerinin tercihleri hem de üniversitelerin stratejileri halihazırda hibrit eğitim modeline olumlu bir yaklaşım göstermektedir. Ayrıca 2030'lardan sonra sanal eğitim modeline geçiş öngörüsünde de aynı yaklaşım görülmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma, üniversitelerin 2030 yılına kadar hibrit eğitim modelini uygulamaya geçireceğini, 2030'dan sonra ise geleneksel üniversiteler hibrit eğitim modelini kullanmaya devam ederken, Üniversite 5.0 jenerasyonu dijital üniversitelerin kaçınılmaz gelişiminin başlayacağını göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Dijital Dönüşüm, Üniversite 5.0, Dijital Üniversite, Hibrit Eğitim, Sanal Eğitim,

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AÖF) İslam Mezhepleri Tarihi Dersidir.