En Çok Görüntülenen Kitaplar

Lucie’nin hayatı, anneannesini kaybettikten sonra büsbütün değişir. Anneannesiyle oturdukları çiftlik evinden taşınıp, şehirde babası, üvey annesi ve üvey kardeşiyle birlikte yaşamaya başlar. Çok sevdiği anneannesinden ona kalan yalnızca Kiraz adlı bir kuştur. Günlerini, kendisini anlayan tek dostu Kiraz’la geçirir. Lucie odasında Kiraz’ın şarkılarını dinleyerek ve penceresinin önündeki ağacı seyrederek, anneannesiyle birlikte geçirdiği eski güzel günleri düşünür. Ama Lucie’nin keşfedeceği önemli bir şey vardır: Babası, üvey annesi ve üvey kardeşi de Lucie’yi en az anneannesi kadar çok sevmektedir ve önünde onlarla geçireceği çok güzel günler vardır.

Bir hayatı yaşamak, yaşadıklarımızdan bir hayat yapmaktır. Bazen vazgeçmektir. Anın dolu, elimizdeki kadehin boş olduğunu görmektir. Bir hayatı doldurmaktır kadehe, şekillere renk vermektir, gerçeğe dönüştürmektir onları. Zihnimizdeki tüm resimleri çıkarıp atmaktır ve bazen de. Kabul etmemektir.

Keriyol, karayolcu terminolojisinde bir binek aracının İngilizce aslının (*carry all*) karayolcu jargonuyla söylenişi. Böyle olunca *her şeyi taşır* anlamına kullanılan Keriyol, kitabın da adı oluyor. Karayolları Genel Müdürlüğü’nün 1950’de kurulmasından bugüne karayolu hamlemiz... Roma Dönemi yollarından başlayıp Sürre Alayı ile Üsküdar’dan Mekke’ye ve oradan günümüz modern yollarına uzanan tarihsel süreç... Yol ekonomisi, yol-siyaset-siyasetçi ilişkisi, bürokrasi, karar mekanizmaları, eleştirileri... Edirne’den Hakkari’ye görev gezileri; Kaliforniya’dan Tokyo’ya uzanan global yolculuklar... Anavatan, Atavatan, Yavruvatan, Asya, Avrupa, Afrika ve Amerika’ya uzanan yaşanmış yol tefrikaları... Milletlerarası kurum ve memurların tuhaf yanları, sıra dışı ve parasız kalınan yurtdışı seyahatleri, zor rastlanır insanlar, yol arkadaşları, dil oyunları... Hepsi, Keriyol’da...

“Daima hatırla: Sen istersin Allah yaratır ve yaratıyor da...” Hayat bu, mevsimi boldur. Bazen bahardır, envai renkli çiçekle coşar insanın yüreği. Bazen kavurucu sıcak, bazen fırtınalı sağanak... Hüzün mevsimleri zorludur muhakkak. Yol karanlıktır, görüş sisli... Dünler çok gerilerde, gelecekse belirsiz. Ne yana gideceğini, ne yapacağını bilemez insan. Duaya sığınır en çok. Bir yol, bir umut, bir çıkış arar duasında. Belki sende de mevsim hüzündür şimdi. Belki sen de sığınmışsındır duana. Belki gönlün yaralıdır, belki şifa dilemişsindir bedenine, belki rızkın için açmışsındır ellerini. Kimseye duyuramıyorsundur belki sesini ama emin ol Rabb’in işitiyor diline dökmediğin sözlerini. Senden iyi biliyor derdini, endişelenme. Seni bir duyan var! Yoksa bir işaret mi bekliyorsun sesinin duyulduğuna dair? İşte bu kitap çıkmış bak karşına. Bil ki Rabb’imin ikramları inşallah sana yakındır. O, rahmet ederek kurak toprağa yağmuru yağdırdığı gibi hüzünlü gönüllere ikramı sever. Yalnız, unutulmamalıdır ki: “Vaktinden önce bir şeyi elde etmeye çalışan, onun yokluğuyla cezalandırılır.” – Hz. Ali (as) Ey hüzün döneminde rahmet yağmurunu bekleyen Can! Rabb’in sana küsmedi ve darılmadı da. Rabb’in duana cevap verecek ve sen de hoşnut olacaksın.