Eserlere Göre Listeleme

Hayatinda bir müzeye adımını atmışlığı yoktu, Paris-Normandie’den başka bir şey okumaz, yemek yerken Opinel marka çakısını kullanırdı. Eski işçiydi. Küçük bir esnaf olmuştu. Okul sayesinde kızının kendisinden daha iyi durumda olacağını umut ediyordu. Artık hızla kaybolan işçi ve taşra küçük esnafı geleneğinin bir unsuru olan babasının hayatını ve ölümünü duru bir biçimde anlatıyor Annie Ernaux. Aynı zamanda, öğrencilik yıllarında onunla arasına giren mesafenin bir sınıf farkına dönüşmesinin acısını dile getiriyor. “Kitaplar, müzik senin için iyi şeyler. Benim yaşamak için onlara ihtiyacım yok,” diyen bir sevgili babanın, “kendi kurtaran” kızıyla arasında açılan uçurumun öyküsü bu. 1984 Renaudot ödüllü evrensel bir öykü.

Tanzimat’tan II.Meşrutiyet’e, imparatorluğun en çalkantılı yıllarında tahtta bir padişah; II.Abdülhamid… İftiralar, yalanlar ve bir padişahı tahttan indiren olaylar… Ardından başlayan acı, gözyaşı ve hasretle dolu sürgün yılları… Osmanlı’nın tarihine babası Abdülhamid’in yanında bizzat tanıklık eden, merak edilen yılları ve padişahı anılarına taşıyan bir sultanın; Şadiye Sultan’ın hatıratından... “Ben, babamı, hiçbir zaman padişah olduğu için sevmedim. Hayatımın baharında, kalbimin bütün mevcudiyeti ile ve derin bir aşkla babamı sevdim. O sevgidir ki, işte bana bunları yazmak hissini veriyor.” Şadiye Osmanoğlu

Tekneleri ve yıldızları memleketi olarak görenler, ıssız yerlerde kendisi için evren olanlar, beklentisiz ve vaatsiz sevenler, yargılamadan-yadırgamadan dinleyenler, “Seni seviyorum”a karşılık “Ben de seni” demek istemeyip alternatif “Ben de seni”ler üretenler... Islak iskele kokusunu sevmeler, bir şeyler, bir şeyler..

Onun da içinde mor dağlara türkü söylemek, uzaktan geçen turnalara el sallamak vardı. O bir devre damgasını vurdu ama içindeki türküyü hiç duymadılar, dinlemediler.. Yükselen canhıraş çığlıkların ortasında hep bir "sebep" olarak görüldü, gösterildi. Oysa bir insanın tek başına bu kadar "çok sebep" olması mümkün değildi. "Utanç Duvarları" gibi yükselen tek yanlı sese verilen bir cevabı özleyenlere ve "Utanç Duvarları"nın acımasız mimarlarınadır sözümüz.. Sadece ve sadece dile getirilmemiş gerçeklerin hikayesini okumak hakkı, bu hakkı isteyen herkesindir...