Eserlere Göre Listeleme

Hayallerini kendi gücüyle gerçekleştirebileceğine inanan insan şevklidir, inançlıdır ve yaşama sevinci vardır. Liderlik konusundaki seminerleri ve kitaplarıyla ün yapmış Amerikalı yazar John Maxwell, "Kişinin gelecekteki umudu, onun şimdiki gücünün kaynağıdır," der."Ben yapamam, ben başaramam!" "Sen yaparsın, uğraş, gayret et, eninde sonunda başaracağından eminim çocuğum!" diyen türden yüreklendirici aile ortamlarında yetişmiş kaç kişi var aramızda? Çoğumuz, "Sen yapamazsın bırak uğraşma!", "Beceriksiz, senin elinden iş gelmez herşeyi berbat ettin!", "Bana sormadan bir şeye dokunma!" diyen ortamlarda yetiştik....İnsanların, "Sen yapabilirsin!" "Kendi hayallerini ve amaçlarını gerçekleştirebilecek güç sende var!" mesajını duymaya, okumaya gereksinimleri var...

Ne kadar çabalarsanız çabalayın daima geç mi kalıyorsunuz? Mükemmeliyetçi misiniz? "Bugünün işini yarına bırakma" sözünü bilip uygulamayan biri misiniz? Yaşmı erteliyor musunuz? Yakınlaşmaktan korkuyor muzunuz? Bu soruların herhangi birine "evet" diyorsanız, başarı korkusua sahip olabilirsiniz. Bilinçsizce başarı şanslarımızı nasıl sabote ediyoruz? Hepimiz işte, aşkta ve sosyal ilişkilerimizde doyumlu olmak istediğimizi söyleriz. Ama çoğumuz olamayız. Neden? Yaşamımızda başarıya, kendimizi ne kadar layık görüyoruz? Kendi gözümüzdeki değerimiz (özdeğer) ölçüsünde başarıyı gerçekleştiriyor ya da sabote deiyoruz. Başarı, layık olma, değerli olma duygusunu harekete geçirir. Eğer çocukluğumuzda sebilmeye ve değerli görülmeye layık bir insan olmadığımızı hissemişsek bu, dah sonra kocaman engeller olarak karşımıza çıkar. Başarı korkusu itiraf etmesi zor bir korku. Oscar Wilde'ın dediği gibi dünyada iki trajedi vardır: istediğimiz şeyi elde edememek ve istediğimizi şeyi elde etmek.

Ünlü Rus yazarı Lev Tolstoy akşam yürüyüşüne çıktığı sırada, yanına son derece zayıf ve halsiz bir dilenci yaklaştı. Tolstoy adamın günlerdir doğru dürüst bir şey yiyemediğini hemen anladı. Durdu ve biraz para çıkarmak için elini cebine götürdü. Ancak, cebinden bir kuruş bile çıkmadı! Tolstoy, adama yardım edemediği için son derece üzülmüştü. Dilencinin yıpranmış kirli ellerini tuttu ve özür dileyen bir ses tonuyla: "Beni affet kardeşim" dedi. "Yanımda sana verebilecek hiçbir şeyim yok." Dilencinin solgun ve yorgun yüzü birden aydınlandı. "Hayır, benden özür dileme" dedi dilenci. "Sen bana çok büyük bir hediye verdin. Bana "kardeşim' dedin!" Başarı Öyküleri'nde başarının her zaman maddi ve nitelik taşımadığını; mal mülk ve statünün ötesinde, kalıcı dostluk ve sevgi bağları kurabilmenin asıl başarıyı teşkil ettiğini; bazen masum bir duaya verilen "hayır!" cevabıyla ümitlenmenin başarı olduğunu göreceksiniz.