En Son Eklenenler

Sins and Innocents, (160 pages), is Sönmez’s second novel (2011). Two young people from foreign lands meet in a shop in Cambridge: Brani Tawo, a Kurdish political refugee from Turkey, and Feruzeh, who had fled to the UK from revolutionary Iran. Slowly, their love begins to grow, fed by stories, a shared love of literature and a subtle recognition of their mutual displacement. Brani Tawo narrates vignettes from his family history, vivid tales that evoke old legends: shepherds struck by lightning, soldiers returning home with war trauma, blood feuds that destroy families, bears mauling villagers in search of stolen cubs and a photographer who carries news to the villages in the form of the portraits he takes. These dark, inherited memories, combined with his own melancholy nature and chronic insomnia, weigh on Brani Tawo, who often seeks contemplative solace in graveyards. Over time, however, drawn by Feruzeh’s quiet radiance, he begins to reach a freer place within himself. Feruzeh also harbours grim family secrets, and when she suddenly returns to Iran to attend to an emergency, Brani Tawo knows what he must do. Sins and Innocents is a warm, intimate love story redolent with the (often harsh) music of Central Anatolian village society as well as the Cambridge sophistication of Wittgenstein, Brooke, Grantchester Meadows, colleges, churches and cafés. “The more a book forces us to dig deeper within ourselves the more it is important. Sins and Innocents has this power.” (Senzaudio, Italy) “Haymana of Sins and Innocents is a sort of Anatolian Macondo.” (Radio 3 Fahrenheit, Italy) “Burhan Sönmez is a silent revolutionary in our literature. Sins and Innocents has a limpid and pure language, a core-language. It is a literary black-hole in a positive way. It swallows readers, and gets them through a black-hole, and transforms them into an emotion-man and a truth-seeking-man.” (Taraf daily newspaper) “You may think that the place in the novel is not Haymana of Anatolian Plains but Macondo of One Hundred Years of Solitude. The parts in Sins and Innocents that take place in Cambridge whisper us a style of Ernest Hemingway’s.” (Star daily newspaper) “Burhan Sönmez opens the door of wounded memory of Kurds. He doesn’t have a proclivity for questions of ‘Who am I?’ or ‘What am I?’ He asks: Where am I?” (Ozgur Gundem daily)

29 Ekim'de "Ertesi gün" okulda şiir okuyacak olan bir çocuk ve Dedesinin öyküsü.

Peki ne yemiştin zararlı? -Vallahi anlayamadım kî birader... Zararlı bişey de yemedim. Evde hindi dolması yapmışlardı, ağzına layık, pek de nefis olmuş. Dayanamadım, üç tabak yedim... -Afiyet olsun...Acaba hindi dolmasından mı hastalandım? -Hadi Canım... Hiç üç tabak hindi dolmasıyla kurdeşen olunur muymuş,? Öyle olsa benim yıllardan beri durmadan kaşınmam gerek. Bütün bir hindi dolmasını yiyorum da, ne kaşınıyorum, ne bişey... -Kaşıntı yapmıyor mu? -Katiyeti... -Sen hiç kaşınmaz mısın? -Canım efendim, kaşınırım elbet ama, hindi dolmasından değil. Affedersin, insan kirlenince, terleyince kaşınır... Ama hindi dolması kaşındırmaz. -Yalnız, ben hindi dolmasından Önce de yahni yemiştim. -Ne yahnisi? -Böbrek yahnisi.

“Uyan anne uyan, bir filmin içinde değiliz, bir roman konusu değiliz, uzak zamanlara ait kötü bir hikâye, masal, efsane, her neyse onlar da değiliz… Biz bunları yaşadık, çırılçıplak hakikat bu. Bunları dinlemeye dayanabilir misin? Sen dinlemesen de dinleyenler çıkacaktır, anlattıklarıma inananlar olacaktır, bu kadar sert, bu kadar yakıcı, cehennem kadar azap verici bu gerçeklikle yüzleşmek isteyenler olacaktır mutlaka. Bir insanın ne kadar ileri gidebileceğini, kötülüğün bir sınırı olmadığını anlayanlar olacaktır.” Başüstü Mahallesi’nin içine kapalı, ağırbaşlı, yüzünü Tanrı’ya dönmüş Ongun Apartmanı’na içgüveyi olarak gelen Sıddık her şeyi geri dönülmez bir biçimde değiştirecektir. Bütün aile, hatta bütün mahalle bu karanlık, gizemli adamın günaha çağrısının peşinden gidecektir. İnsanlar büyülenmişçesine Sıddık’a itaat edip onun kurduğu dünyada hazzın, günahın, suçun, tövbenin, inkârın iç içe geçtiği bir hayat sürdürürken, mahallenin genç imamı İsmail de her yeri saran çürümüşlüğün ve yıkımın kaynağını bulmaya çalışacaktır. Bu sofuca günahkârlığa bir son veren de kutsal kitapların kurban hikâyesini tersine çeviren oğul İshak olacaktır. Cem Kalender, Palu ailesinden yola çıkarak yazdığı bu romanda toplumun ve bireyin çürümüşlüğünü gözler önüne seriyor.