En Son Eklenenler

İnsanın insanla kamplaşmasının en kadim örneğidir Âdem’le Havva. En başta karakter ayrımını simgeler ve ardından da cinsiyet farkı elbette... Ama durun; ya içinde Lilith barındıran Havva’lar ve içinde Havva barındıran Lilith’ler... Ve kadın... Bereketli toprağın simgesel tanımına bile üretken gücünün sıfatını veren “ANA”... Biri, Âdem’e elmayı yediren ve neslinin dünya sürgününe gönderilmesine sebep olarak, ona omuz veren; diğeri ise Âdem’i terk eden. Hani soramadan edemiyor insan, biraz da muzırca; “Ve Tanrı kadını kaç kere yarattı?” Doğada ve evrende karşıtlık ve birbirini tamamlayıcılık ilkesi vardır ki buna Türkçede “ikilik”, “ikilem”, “ikileme”, “ikili denge” gibi çeşitli adlar verilirken genel ifadesi “düalite”dir. Hiçbir şey, karşıtı olmadan var olamaz... O hâlde, yine mütebessim bir sorgulamayla: “Kadın başlı başına bir elmanın iki yarısıdır da erkek elma kurdu mudur yoksa?” derken, ademoğlu Adem Özbay’ın kaleminden, Fatih, Yağmur ve Dilek’in hikâyesini keyifle okuyacaksınız. Sonra da... “Sonra, asma kilitler buldu insanlar, eskitmek için çocukların düşlerini. Küflenmiş beyinlerinin artıklarını bulayıp çamur suyuna, çirkin ördek yavrularını anlattılar hep.”

Dünya ekonomisinin ağırlık merkezi son yıllarda Çin’ın hızlı büyümesi neticesinde Doğu Asya’ya doğru kaymaktadır. Oysa Çin’den çok önce Japonya, ardından Kore, Tayvan, Singapur ve Hong Kong gibi yeni sanayileşen ülkeler ve son olarak da Güneydoğu Asya ülkeleri hızlı kalkınma deneyimi geçirmişlerdi. Bunların ilki olan Japonya’nın 1990’ların başlarında, diğerlerinin ise 1990’ların sonlarında yaşadıkları büyük krizlerin ardından ekonomilerindeki hızlı büyüme durmuş ve ılımlı büyüme oranlarına dönüşmüştür. Buna karşın Çin, son dönemde yavaşlayan büyüme hızına rağmen bölgenin önemli bir ekonomik ve siyasi aktörü olarak konumunu güçlendirmiştir. Dünyada önemli bir yere sahip olan Doğu Asya ülkelerinin politik ekonomileri, bölgedeki ülkelerin arasındaki ekonomik ve politik dengeler ve Türkiye’nin bu ülkelerle ilişkileriyle ilgili konularda ekonomi, işletme, tarih ve uluslararası ilişkiler uzmanlarının katkıda bulunduğu bu kitap Türkiye’de az sayıda bulunan Doğu Asya hakkındaki özgün çalışmalardan biridir. Doğu Asya’yla ilgilenen araştırmacılar, akademisyenler ve öğrenciler için bu kitap önemli bir kaynak niteliğindedir.

Elinizdeki eser, modernliğin vaatleriyle geçmişe duyulan özlem arasında sıkışan Türkiye'nin hikâyesini anlatmaktadır. Kemalizm ve laiklik gibi Cumhuriyetin kurucu ideolojilerinin yalnızca devlet kurumlarında ya da resmî törenlerde değil; aile albümlerinden tüketim tercihlerine, sivil bayram kutlamalarından Atatürk imgelerinin pazarda metalaşmasına uzanan gündelik yaşam pratiklerinde nasıl yeniden üretildiğini incelemektedir. İlk baskısından itibaren okurlardan büyük ilgi gören Modernlik Nostaljisi, yoğun talep üzerine hazırlanan yeni baskısıyla modernlik ve nostaljiyi iç içe geçmiş, kimi zaman da çatışmalı halleriyle tartışmaya açmaktadır.

İnsan Olmak Nedir?, insan ile hayvan arasındaki sınırların aslında ne kadar değişken ve kırılgan olduğunu 17919 yılından bugüne uzanan tartışmalar bağlamında ele alıyor. Bourke bu kitapta, "insanı tanımlama" çabalarını mercek altına alırken temel bir sorunun izini sürüyor: İnsan olmak nedir? Konuşmak mı, düşünmek mi, hak sahibi olmak mı? Bu tanımı kim yapar? Yazara göre bu sorular etrafında yürütülen tüm girişimlerin ardında her zaman bir iktidar mantığı vardır: düzeni sürdürmek, hiyerarşiyi korumak ve bazılarını "insan" kategorisine yerleştirerek diğerlerini bu çemberin dışına itmek. Elinizdeki kitap, insan ile hayvan arasındaki sınırın nasıl çizildiğini ve bu sınırın kimleri "koruyup" kimleri dışarıda bıraktığını gösteren tarihsel bir sorgulamadır.