Eserlere Göre Listeleme

Lanet Olsun Zaman Nehrine, Norveçli yazar Per Petterson’un yayımlanmış son romanı. Hayatta aradığını bulamamış veya bulduğunu kaybetmiş, dünya üzerindeki yerini sağlamlaştıramamış, hep tereddüt eden, hep bocalayan bir adamın, Arvid Jansen’in hikâyesini kendi anlatımından öğreniyoruz bu romanda. Arvid geçmişi parça parça hatırlarken, hayatı zihnimizde yavaş yavaş belirginleşiyor: ihtiyaç duyduğu sevgi ve ilgiden mahrum kaldığı çocukluğu; idealleri uğruna üniversiteyi bırakıp bir fabrikada işçi olarak çalıştığı ve aşkta hep aradığı sığınağı bulduğu gençliği; boşanmanın eşiğinde olduğu ve annesinin mide kanserine yakalandığını öğrendiği buhranlı yetişkinlik yılları. Arvid’in hikâyesi her şeyden önce, duyguların bastırıldığı ve ilişkilerin mesafeli olduğu bir ortamda içindeki yoğun duyguları ifade etmeye, mesafeleri aşmaya çalışan bir adamın yaşadığı hüsranın hikâyesi. Tıpkı yarattığı karakterler gibi, Peterson da açıkça söylediğinden çok daha fazlasını anlatıyor bu romanda. Boşluk, varlığıyla gösteriyor yokluğu. Yakın insan temasının varlığıyla yokluğu arasındaki farkın büyüklüğünü bir kez daha görüyoruz tüm açıklığıyla. Yazar hakkında: 1952'de Oslo'da dünyaya gelen Petterson, 1987'de öykülerden oluşan ilk eseri Aske i munnen, sand i skoa'yı yazmadan önce kitapçılıkla uğraşıyordu. Daha sonra yazdığı Ekkoland (1989), Det er greit for meg (1992), Til Sibir (1996), I kjølvannet (2000) adlı eserleriyle Norveç'in en iyi romancıları arasına girdi.

13 yaşındaki Madison Spencer'ın heyecanlı,eğlenceli,biraz da korkutucu cehennem macerası...

Ateşten hâlâ duman tütüyor, yaşlı bir kadın, Marie'nin oraya yığdığı kuru odun artıklarını topluyordu. Germain ona da sormak için durdu. Kadın zar zor işitiyordu. Sorularını yanlış anlayarak: - Evet oğlum, dedi, burası Lanetli Göl. Uğursuz bir yerdir, suya sol elle üç tane taş atmadan yaklaşmamalı ve sağ elle de istavroz çıkarmalı. Bu, kötü ruhları kovar. Yoksa etrafında dalaşanların başına felaketler yağar. - Size bunları sormuyorum, diye kadına yaklaşarak avazı çıktığı kadar bağırdı Germain. Ormandan geçen bir kız ve çocuk görmediniz mi? - Evet, dedi kocakarı, küçük bir çocuk suda boğulmuştu !