En Son Eklenenler

Karanlıktan geliyorum. Ve karanlığa dönmeliyim. Bazen insan her şeyden kaçma arzusuyla dolar. Kimisi yapamaz ama kimisi amacına ulaşır. Bu insanlar karanlığa karışırlar, hiçbir iz bırakmadan. Kimse bunun nedenini bilmez. Kimse onların başına ne geldiğini anlamaz. Ve neredeyse herkes bir gün onları unutur. Dedektif Mila Vasquez’in etrafı kaybolan insanların yüzleriyle çevrilidir. Çalıştığı yere her adım attığında, sırra kadem basmış insanların fotoğraflarından gözlerini alamaz. Mila için ortadan kaybolan birini unutmak imkânsızdır. Bunun bir nedeni de Mila’nın, ruhunda ve teninde karanlığın izlerini taşımasıdır. Belki de bu yüzden Mila dünyanın bile unuttuğu insanları bulma konusunda başarılıdır… Ancak bir gün, kaybolanlar geri dönmeye ve suç işlemeye başlarlar. Önceki hallerinden hiçbir farkları yok gibidir fakat kötülük onları değiştirmiştir. Peki bu insanlar bunca zamandır neredeydiler? Ve neden geri dönmüşlerdir? Bu gibi sorular ardı ardına sıralanır. Mila, bu Karanlıklar Ordusu’nu durdurmak için gereken ipuçlarını tipik polis soruşturmasıyla elde edemeyeceğini anlar. Fakat yedi yıl önceki Suflör davasının etkisinden hâlâ çıkamadığı için işi sandığından da zor olacaktır. Karanlığa bir şekil ve anlam vermekle kalmamalı, ikna edici ve akıl dolu bir hipotez bulunmalıdır: Kötülük Hipotezi. Bu hipotezi doğrulamanın tek bir yolu vardır, o da karanlığa teslim olmak. “Her şeyiyle tam bir gerilim romanı. Kötülüğün üstün gelmemesi için verilen çabayı soluksuz okuyacaksınız.” La Stampa “Carrisi gerilimi her sayfada canlı tutmayı başarıyor. Üstelik bunu yaparken şiddet unsurlarından ya da kanlı betimlemelerden faydalanmıyor. Anlatımı o kadar gerçekçi ki okurken bunların gerçek olup olamayacağından şüphe duyuyorsunuz.” La Repubblica

İlk kez 1984 yılında Almanya'da Almanca yayımlanan, Kuzey Ren Vesfalya Kültür Bakanlığı ödülü alan, Alman medyası ve basının beğenisini kazanan 'Kahraman Sokağı Sakinleri' adlı bu romanda, Reşat Karakuyu elektriği, sanayisi olmayan, toplu iğne üretemeyen yokluklarla dolu Cumhuriyet'in ilk yıllarında İzmir'in göbeğinde -Kahraman Sokağı'nda yaklaşık 70 yıl önce yaşamış olan, çoğunluğu Musevilerin oluşturduğu okuma ve yazma bilmeyen çok çocuklu yoksul ailelerin yaşamlarını anlatıyor.

Bodrum’um benim, güzel yarim. Yamaçlarda evleri, bembeyaz gelinliğe bürünmüş, Begonvilden duvak takmış, Yeryüzünde cenneti yaşatan yarim. Sokakları yasemen kokan, Mavisi bir başka, Denizi bir başka, Güneşi bir başka olan yarim. Bin şükür sende soluduğum her nefese. “Rüya oteli, yıllar sonra bir araya gelecek olan arkadaşlara unutulmaz günler yaşatmak için hazırdı.” Buse Ünal üçüncü romanı Tatlı Rüyalar Oteli’nde okurunu sımsıcak bir Bodrum hikâyesine davet ediyor. Ünal, romanın kendi ayakları üzerinde durabilen, güçlü ana karakteri Simge’nin, başarı, aşk ve Bodrum dolu yaşamından kesitler sunarken, satır aralarına yerleştirdiği yaşam dolu anlarla, hayatın aslında ne kadar yaşamaya değer olduğuna dikkat çekiyor. Yazar, kültürel ve tarihsel mekânlara yapılan yolculuklarla da okuma keyfini artırıp metni sıradanlığın ötesine taşıyor. Okur, her şeyin umduğu gibi ilerlediğini düşündüğü andaysa, kelimeler beklenmedik sulara yelken açıyor. Sonrasında, herkesin kendi hayatından yansımalar bulabileceği, cümlelerin birer aynaya dönüştüğü, unutulmayacak olayların ve sahnelerin sırası geliyor. Tatlı Rüyalar Oteli, taş evleriyle, deniziyle, begonvilleriyle, kafesiyle, güneşiyle, renkleriyle; yani tüm canlılığıyla sizi sarmalayacak bir okuma deneyimi vaat ediyor.

Yılbaşı gecesi, Virginia'da yılın son cinayeti işlenmişti. Adli Tıp Merkezinde, çok sevilen araştırmacı- gazeteci Ted Eddings'in cesedi, Elizabeth Nehri'nin soğuk sularında bulunur. Terkedilmiş Tersanesi'nin karanlık derinliklerine Eddings neden dalmıştı? İlginç bir öykünün peşinde miydi? Yoksa Tersanenin dibinde antika mı arıyordu? Cinayeti polise bildirmeden önce neden Dr. Scarpetta'ya haber vermişlerdi?