Eserlere Göre Listeleme

Bir fabrikanın grevdeki işçileriyle dayanışma için soygun yapan bir grubun adi soygunculara dönüşmelerinin hikâyesini anlatan Hayat Berbat, ısıtmayan bir güneşin sıcaklığını kenar mahalle dilberi Gina'da bulan yetim sokak çocuğu André'nin yürek burkan öyküsü Güneş Bize Haram, ve boyundan büyük işlere kalkışan Paul Blondel'in soluk soluğa firarını konu alan Ecel Terleri. Ayrı kitaplar halinde yayımladığımız ve Metis koleksiyonunun en çok sevilen kitaplarından olan üçlemeyi şimdi tek ciltte topladık. Kara Roman türünü, adeta insanın en karanlık dehlizlerindeki bir keşif gezisine çeviren Leo Malet'nin yeni kuşaklarca da çok sevileceğini düşünüyoruz.

“Kitabıma Hayat Bilgisi gibi iddialı bir isim koymak, elbette benim narsist olduğumu göstermemeli. Gelgelelim şimdi yapacağım açıklamanın narsist olmadığımı kanıtladığını da söyleyemeyeceğim. Yaşı sanırım kırkın üzerinde olanlar anımsayacaklardır, ilkokulda Hayat Bilgisi adında bir dersimiz vardı. Bu kadar güzel bir adı olan ders maalesef o kadar da güzel değildi. Karşıdan karşıya geçerken önce sola, sonra sağa, sonra tekrar sola bakmamızı, yerli malı kullanmamız gerektiğini, büyükleri saymamızı, küçükleriyse sevmemizi filan öğütlüyordu Hayat Bilgisi kitabı. Oysa neler neler öğrenebilirdik o derste. Elbette o derste öğrenemediğimiz şeyleri yazdığımı iddia edemeyeceğim. O kadar da iddialı olmayayım yani. Şimdiki aklımla bana öğretilse fena da olmazdı diye düşündüğüm kimi şeyleri aklım erdiğince kaleme aldım,” diyor Alper Hasanoğlu. Hayattan ve ilişkilerden umudunu hâlâ kesmediğini ve insanları olmasa da ‘bir hayvan türü olan the insan’ı hâlâ sevdiğini söylüyor. Hâlâ terapi yapıyor, hâlâ aşka, şiire, erdeme ve şaraba inanıyor. “Her şeye inat, işte hayat!” diyor. Artık 56 yaşında. -Alper Hasanoğlu İnsan Bu kitabın kâğıt ve kartondan daha fazlası olmasını istiyoruz. Hatta içeriği ve niyeti gereği böyle olmasından kaçamayacağız da. Kitabımıza dinamik bir yaşam vermek için yazarımızla beraber belli projeler tasarladık. Projelerimizin ilkiyse kitaba -ve yazarımıza- mahsus bir web sitesi oluşturmaktı. Web sitemiz bir toplaşma, tartışma, akıl yürütme alanı olacak. Hayat Bilgisi’nin forum sayfasına tüm okuyucularımızı bekliyoruz. HATTA ERİŞİMİNİZİ KOLAYLAŞTIRMAK İÇİN KİTABIMIZIN ARKA KAPAĞININ ALT KISMINA TARATMANIZ ÜZERE QR KODUNU EKLEDİK. Web sitesine isterseniz kitaba fiziken eriştiğinizde QR kodu taratarak, isterseniz hemen şimdi ulaşabilirsiniz. https//hayatbilgisiforumcom

Bir şizofrendim artık... Yalanlar söylüyordum, hem sana hem de ona... Kendimi tanıyamaz olmuştum. Hangisi bendim? İçimdeki, o güzelliğiyle dünyayı elde etmeye kışkırtılmış, karanlık ve ilgi tutsağı kadın mıydım; yoksa uğruna hayatından vazgeçmeye hazır olduğu aşkına mahkum, ezilmiş, kapılarda bırakılmış, verdiği güven ve taşıdığı masumiyetle sana cazip gelmeyen o sevdalı kadın mı? İkisi de olmak istemiyordum. Ama ikisinden de vazgeçemiyordum. Sanki biri olmazsa diğeri yıkılacak gibiydi. Birbirinden nefret eden ve birbirinin varlığına tahammül edemeyen bu iki benlikle yalnız kaldığımda çıldıracak gibi oluyor, ağır ağır ruhumu öldürüyordum. Artık yalnız kalmak dayanılmaz olmuştu benim için. Seni göremediğim zamanlar ona gidiyor, onu göremediğim zamanlar sana sığınıyordum. İçimdeki bu birbirine aykırı iki kadın beni durmadan diplere çekiyordu...

Kitapta yazarın bazı kısa öyküleri yer almaktadır. Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki her şeyden mutsuz olan bu çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın dediğini yapar ama içmez ağzındakileri tükürmeye balar. Tadı nasıl? diye soran yaşlı adama öfkeyle acı diye cevap verir. Usta gülerek çırağı kolundan tutar ve dışarı çıkarır. Sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyler. Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta aynı soruyu sorar. Tadı nasıldı? Yaşamımızda acılarımız adeta tuz gibidir, ne azdır ne çoktur. Aslında acının miktarı hep aynıdır. Güzelliklerin de aynı şekilde mutlulukların da miktarı aynıdır. Önemli olan bizim o miktarı ne kadar yaşamak istediğimizdir. Bir kaşık tuzu bir bardak suya karıştırıp içersek zehir gibi bir tat alırız ve o suyu tükürür atarız. Ama bir kaşık tuzu bir fıçı suyun içine karıştırıp içersek tuzun tadını neredeyse anlamayız bile. Acının şiddeti neyin içine konulduğuna bağlıdır ve bizim bilme düzeyimizle bakış açımıza bağlıdır. Acıyla yaşadığımızda yapmamız gereken en önemli şey acı veren şeyle ilgili hislerimizi genişletebilmek, yani bir bardak olmayı bırakıp bir fıçı su olmaya çalışmalıyız.