En Çok Görüntülenen Kitaplar

Gerçekten “özgür” müsünüz? Dilediğiniz zaman dilediğiniz yemeği yiyebiliyor olmak mıdır sizce özgürlük? Toplumsal hiçbir baskı hissetmeden içinizden geldiği gibi giyinebiliyor olmak mı yoksa? Canınızın istediği saatte uyuyup, canınızın istediği saatte uyanarak, yine canınızın istediği saatlerde istediğiniz kadar çalışarak, ihtiyacınız olan parayı kazanabilmeniz mi? Bir hafta sonu tatilinde cep telefonunuzu kapattığınızda mı özgür hissediyorsunuz sadece kendinizi? Hayatınızla ilgili her kararınızı sadece kendinizi düşünerek mi alıyorsunuz? Kaderinizin ipleri tamamen sizin elinizde mi? Başkalarının sizden yararlandığını düşündüğünüz oluyor mu? Kaybetmekten korktuğunuz insanlar yok mu? Değişmeye ne kadar açıksınız? En azından yumurtayı nasıl yemekten hoşlandığınızı düşünün. İlle de rafadan mı? Yoksa “Bugünlük de böyle olsun, ne fark eder ki?” dediğiniz olur mu? Önemsiz gibi görünen bu küçücük ayrıntıların mücadelesi içinde silinip gider sizi siz yapan sınırlarınız. Çünkü “özgürlük” sandığınız gibi “sınırsız” olmak demek değildir, tam tersine net ve güçlü sınırlara sahip olabilmenizle ilgilidir. Diğer bir deyişle, hayır diyebildiğiniz ölçüde, özgürlük alanınıza sahip çıkarsınız.

Herkes gidiyor da sen bir başka gittin, buraları tamamıyla unuttun... Mardin'in bir köyünde doğan Efrem, üniversite eğitiminin ardından gittiği Paris'te büyük bir gazetede işe başlar, Ortadoğu ve Türkiye üzerine yazılarıyla kısa sürede tanınır. Ancak ülkesine ve Süryani kimliğine yabancılaşmış, Mardin'le de bağlarını tamamen koparmıştır. Özel yaşamında derin yaralar almış olan Efrem, babasından kalan evini satmak üzere yıllar sonra Mardin'e gelir. Evin alıcısı Zuhal adında İstanbullu genç bir kadındır. Mozaik sanatçısı Zuhal evi restore ettirip, Mardinli anneannesine vefa borcu olarak, köydeki kadınlara mozaik ve el sanatları kursları vermeyi düşünmektedir. Efrem ile Zuhal ilk bakışta birbirlerinden etkilenirler, ancak ikisinin de geçmişten gelen acıları yeni bir hayat kurmalarına henüz izin vermemektedir.

Yaralı ağaçların, kirlenen bulutların, gözü çıkarılan kedilerin, evine dönemeyen kemiklerin, yer değiştiren mevsimlerin, adsız sokakların, olamamış aşkların, sonsuz yalnızlıklarla çevrelenmiş insanların, çöle dönen hayatların ve dağılmış bir zamanın da bekleyişinin şarkısıdır artık dillerdeki. Aramanın giderek evin yolunu kaybetmeye, kurtların, çakalların, avcı köpeklerin ayak izlerini takip etmeye ve gitmenin dönmeye evrildiği bir labirent. Bekleyişin Şarkısı, insanın yaşamı kendi girdabına çekmesinin incelikli anlatısı. İlk romanı Mevsim Yas ile acının kendi dilini yarattığı coğrafyanın resmini cesaretle çizen Mehtap Ceyran, yine bir yaranın kabuğunu kaldırıyor. Bu bir arayış, bekleyiş, onarılmaz yokluk ve sonsuz bir merhamet romanı. “Çağına yokluk veren bir süzgeçten süzülüp geliyordu her şey. Gözümde görüntüler belirip kayboluyordu. Dilsiz ağızlar, sözcüksüz diller görüyordum. Her şeyin üzerinde bir yorgunluk. Hiçbir şey bu dünyada olmanın yalnızlığını gidermiyordu… Sarsılmaz bekleyişimiz kaybolup giden zamanın izleriyle doluydu. Şarkımız sürüyordu.”

Baba romanıyla mafya dünyasını anlatan Mario Puzo, bu romanında da siyaset dünyasının girdaplarına dalıyor ve politik güçlerin neler yapabileceklerini heyecanlı bir dille anlatıyor. Para ve gücün, ülkelerin yaşamlarını nasıl etkilediğini; zenginlerin, fakir ve işsizlere nasıl hükmettiğini bu romanda tüm çıplaklığıyla görüp okuyacaksınız. İnsanların, hiç beklenmeyen zamanlarda, hiç beklenmedik şekillerde, kimsenin beklemediği davranışları nasıl gösterebildiklerini görüp anlayacaksınız.