En Çok Görüntülenen Kitaplar

"Ben sana tutkunum kır çiçeğim... Bülbülün güle dil döktüğü gibi değil benim sana gönül verişim... O sevdanın mahremiyetini düşünmedi hiç... Benim sana olan sevdam, sadece kalbimle şu karaladığım sayfalar arasında... Bülbül sabırsız... Ben seni ve sana olan hislerimi kalbimin derinliklerine gömüyorum... Sarı, mor, eflatun renklerin, yalnızlığımın simgesi... Desenlerin, yüreğime kazıdığım duyguların asilliğini taşımakta... Seni seviyorum yalnızlık çiçeğim..." "Nevruz" ileride kiminle evleneceğini merak ettiği günlerde rüyasında gördüğü çiçeğin adıydı. O bir sırdı; ta ki bir gün karşısına çıkana kadar... (Tanıtım Bülteninden)

Kierkegaard, Baştan Çıkarıcının Günlüğü'nde insanlık tarihi kadar eski olan baştan çıkarma "uğraşı"nı yeniden gözden geçirmeye teşvik ediyor bizi. Bununla bağlantılı olarak da öpüşme, genç kızlık, nişanlılık, evlilik vs. gibi "bildik" konulara ironik yorumlar getiriyor. Kierkegaard'a göre hayatın üç aşaması vardır: Estetik, etik ve dinsel aşama. Bunlardan ilki olan estetik aşamada her şey zevkin çevresinde toplanır. Ya/Ya Da'nın bir bölümünü oluşturan ancak bağımsız bir bütünlüğe de sahip olan Baştan Çıkarıcının Günlüğü işte bu estetik aşamaya dair... Kierkegaard, Regine Olsen adında on yedi yaşında bir kızla nişanlanır, bir sene sonra da kitapta da ipuçlarını bulabileceğiniz sebeplerden nişanı bozar ve Berlin'e kaçıp Ya/Ya Da'yı bitirir. Bazı temel otobiyografik özellikler yüzünden Kierkegaard'ı "baştan çıkarıcı" Johannes'le özdeşleştirenler olsa da günlük, kurmaca ağırlıklıdır. Aslında, kitapta ne sıradan bir baştan çıkarıcı söz konusu ne de alışıldık bir günlük: Johannes, kendini etik, estetik ve erotik içerimleri olan bir aşk bilgeliğiyle donatmış sıra dışı bir baştan çıkarıcı; bir estet, bir "erotist." Ayrıca özgürlük düşkünü biri. Hem kendisinin özgür olması gerekiyor, hem de baştan çıkardıklarının. Günlüğe gelince; her ne kadar bazı tarihler göze çarpıyorsa da okurun en az hissedeceği şey günlük formu olacak; en çok hissedeceği ise ironik gözlemlerle bezenmiş sıkı bir roman tadı. Özgürlükçü bir erotist estetin baştan çıkarma üzerine klasikleşmiş gözlemleri...

Önce kulaklarım gitti. Gitmesi için bir neden yok. Sen duymak istemiyorsun dediler. Sonra aldatıldım. Bu sefer bacaklarım gitti. Aldatıldığını kabullenirsen düzelir dediler. Kabullendim. Bacaklarımı geri almayı başardım ama kulaklarımı alamadım. Tekrar âşık oldum. Terk edildim Bu sefer ellerim gitti. Reddettim. Aşk yüzünden olamaz dedim. İçindeki adam seni kandırıyor. Deli Hastanesine yatmalısın dediler. İçimdeki adamın varlığına inandım. Ağrıdan yerlerde sürünürken, onu yenmek için ilaç almayı reddettim. Sonra, Pardon biz yanılmışız. İçinde başka bir adam yok. Sen gerçekten hastaymışsın dediler. Ve en sonunda gözlerim güneşe veda etti Yapılacak bir şey yok. Kabullenmelisin. Kör ve sağır bir şekilde yaşayabilirsin’ dediler.