Konusu:
Yüce Yaratıcı der ki! Eğer kullarım sana Beni sorarlarsa, Ben yakınım. Bana dua ettiği zaman, dua edenin duasına icabet ederim. Dua ibadetin özüdür. Cansız varlıkların duası kendi varlıklarıdır. Bitkilerin duası topraktır. Hayvanların duası zamandır. İnsanın duası Kur'an'dır. Kur'an en büyük dua kitabıdır. Dua'yı yaşamak, Kur'an-ı yaşamaktır. Paylaşmak, duanın bir başka adıdır. İstemek nail olmaktır. All?h kabûl etmeyeceği duayı kuluna yaptırmaz. Bizi duaya çağıran iç ses, duayı kabûl edecek olanın işaretinden başka ne olabilir ki? Aşk edebinde ise dua O'nsuz olamayacağını fark etmen ve O'nun seni terk etmeyeceğini unutmamandır. Allahım! Seni bulan ne kaybetti. Seni kaybeden ne buldu? Şimdi dua zamanı: Seher vaktinde böyle, garib söyleme dostum. Dayanamaz taş değil, bu gönül sözlerine. Rüzgarın esmediği, kuşların sustuğu an. İçimden kopan bir sel, dökülür gözlerime. O saatte gönüller yönelir Hakka doğru. O saatte avuçlar açılır, arşa doğru.