Yazara Gore Listeleme

Dünyanın tüm kahrı ve tüm sevinci sanki annelerimizde buluşmuştur. Evlatları da onların yazgısına doğarlar. Bazen aştığımız, bazen kabullendiğimiz, bazen değiştirdiğimiz yazgı ortaklığıdır bizimkisi. Ve ilk yaradılış bilgimiz, annemizin kim olduğu bilgisi gün olur bizim kim olacağımızı belirler. Simavlı Halise Küçükkaya’nın bir mavi ışık gibi ansızın gözden kaybolup gidişinin ardından neredeyse bir yıl geçti. Anne kaybı, dünyanın ışığının kısıldığı, yoklukla sınandığımız, zeminsiz kaldığımız zamanlardır. İsmail Küçükkaya’nın ekranlardan yıllardır içten selamladığı ve ses verdiği “anne” çağrısının ardında da Simavlı Halise Hanım vardı. Çoğu dört duvar arasında yalnızlığın yoldaşı, yaşam emekçisi annelerimizi her sabah ekrandan bizlere hatırlatan ve öne çıkaran çağrının ilham kaynağı Halise Hanım’dı. Çünkü o, erken yaşlarda başlayan çetin hayat mücadelesinden, ömrünün her anını çocuksu merak ve coşkuyla kutsayan, yaşam gücü devşirmiş bir kadındı. İşte dünyanın tüm kahrı ve tüm sevinçlerinin harmanı olan bu kitap, Simavlı Halise Küçükkaya’ya, annelerimize, İsmail Küçükkaya’nın bitmeyen minnet ve şükranının ifadesi ve hikâyesidir. Nihal Kemaloğlu

Dünyaca ünlü restoranda soğan doğrayıcısı olarak çalışan bir kişinin gözünden, yemekleri üretenler ile tüketenler arasındaki kimsenin fark etmediği detayların işlendiği hayatlara dair bir hikaye... Gülmek ve gerçekten ilginç bir hikaye okumak için mükemmel...

En­gin ha­yat­ta, al­çak gö­nül­lü, uz bir ki­şi­dir. Hiç bir şe­yi öy­le par­lak dı­şa vur­maz. İçinden ay­dın­la­nır her şey on­da. Sı­cak­lı­ğı, öf­ke­si, ya­ra­tı­cı­lı­ğı hep de­rin­de­dir. Bel­ki, abar­tı­cı­lı­ğı var­sa, de­rin­de­dir. Bir­lik­te, uzun bir sü­re ça­lış­tı­ğım için bi­li­rim, dur­ma­dan ya­ra­tır En­gin. Otu­rur, ko­nu­şur­ken, al­çak gö­nül­lü na­sıl gü­lüm­ser, bil­mem. Ama En­gin al­çak gö­nül­lü gü­lüm­ser. Böy­le gü­lüm­se­mek En­gin’e ver­gi­dir. Ben En­gin’in ya­ra­tıcılığını, us­ta ki­şi­li­ği­ni Ke­şan­lı Ali Des­ta­nı’nda gör­düm. On­dan ön­ce bu al­çak gönül­lü us­ta­nın ya­ra­tı­cı­lı­ğı­na var­ma­mış­tım. Ke­şan­lı Ali tür­lü duy­gu­lar için­de bo­ca­layan bir ki­şi­yi bü­tün can­lı­lı­ğıy­la ya­rat­mış­tı. Ke­şan­lı Ali’yi gör­dük­ten son­ra En­gin’e sor­muş­tum: “Ne ka­dar ha­pis­te kal­dın” di­ye. “Kal­ma­dım” de­yin­ce şa­şır­mış­tım. Ner­den ta­nı­mış da Ke­şan­lı Ali’yi bu ka­dar iyi can­lan­dır­mış­tı. Na­sıl ya­şı­yor­du En­gin Ke­şan­lı’yı ina­nıl­maz. Ben sa­na­tın ya­şan­mı­şın­dan ya­na­yım. Ya­şan­ma­mış­sa o ka­dar pa­buç bı­rak­mam. Ama bir En­gin kar­şı­ma çı­kı­yor, bir Ke­şan­lı Ali ya­ra­tı­yor­du ki, bu işin için­de bir iş var de­dir­ti­yor­du ba­na. Bu al­çak gö­nül­lü ada­mın ken­di­ne gö­re bir sa­nat gi­zi, bir sa­nat gü­cü var­dı ama ben çı­ka­ra­mı­yor­dum. Bel­ki ak­tör­lük sa­na­tı­nı bil­me­di­ğim­den­di. Ama En­gin Cez­zar’ı ya­kın­dan bi­li­yor­dum. En­gin Cez­zar o al­çak gö­nül­lü ha­liy­le ben­ce ha­ya­tı, bü­tün yö­re­le­riy­le, giz­li giz­li ya­şı­yor­dur. Bu ge­ce bir sa­nat­çı­nın ne ya­pa­ca­ğı hiç bel­li ol­maz. Top­ra­ğa ta­şa, in­san­la­ra ça­buk iş­le­yen bir ba­kı­şı var­dır sa­nat­çı so­yu­nun. En­gin’in­ki da­ha ça­buk ol­ma­sın… Bir köy an­lat­mış­tı ba­na En­gin. Ki­lis’in bir kö­yüy­dü her hal­de. Ke­pir taş­lı bir köy. Ku­rak. Aca­ip bir köy kal­dı ak­lım­da. Si­lah­lar, dost­luk­lar var şim­di ak­lım­da, o köy­den. Bir de ba­na öy­le gel­miş­ti ki o za­man, En­gin san­ki bu köy­lüy­dü. Hal­bu­ki an­cak iki yıl ya­şa­mış­tı o köy­de… De­mek ki al­çak gö­nül­lü gü­len En­gin yo­ğun ya­şı­yor­du ha­ya­tı… Ke­şan­lı’yı ne­re­de ya­şa­mış­tı?

Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi (AOF) Yeni Toplumsal Hareketler Dersi Ünite Özetleridir.