Yazara Gore Listeleme

1970’li yılların ikinci yarısında ilk yapıtlarını vermeye başlayan 1980 kuşağının özgün şairlerinden biridir A. Adnan Azar. Günlük hayatı ülkemizin en karmaşık döneminin politikasıyla harmanlayan bir yaşantının dışavurumudur şiirleri. Hiç tökezlemeyen, fire vermeyen bir şiir diliyle yazmıştır: Yalın ve derinlikli. Ölümünden (10 Ocak 2014) çok kısa bir süre önce tamamladığı Avare Çalı A. Adnan Azar’ın ana çizgisinden ayrılmadan yeni bir şiire geçtiğinin izlerini taşıyordu… Son kitabı olarak kalacak… uzaKTan da daha önce yayımlanmış kitaplarını bir araya getirirken yeniden gözden geçirdiği ve hazırladığı bir baskı… Bu kitaba, A. Adnan Azar şiirinin ‘’nihai baskısı’’ diyebiliriz.

Okuldaki Hayaletin Dönüşü İşte bir kez daha aramızda ! Durup dururken ortaya çıkıyor, küçücük deliklerden geçiyor, uçuyor ve hatta duvarları deliyor. Okuldaki hayaletin tekrar ortaya çıkışı genç dedektifleri çileden çıkarıyor. Tanrı aşkına bu hayelet Dört Kafadarlar Takımı'ndan ne istiyor?

Kızını kurban veren bir babanın haykırışını elinizde tutuyorsunuz. “Körebe, Kelebeğim Münevver’in Ardından…” aslında kelimelerin yetersiz kaldığı elim bir cinayetin ardında ve öncesinde yaşananları anlatıyor. Kitap, bir babanın kendiyle ve dünyayla hesaplaşmasını anlatmıyor sadece, masum bir kızın nasıl yok edildiğini, bir katilin nasıl saklandığını ve hukuki savaşları inceliyor tek tek. Kimi gün Meclis koridorlarına, kimi gün Adli Tıp’a, kimi gün holding kapısında kimi gün de cinayet mahalline uzanan sıkıntılı bir süreçten arta kalanlar, acı ve mantığın birbirine karışmasıyla yazıldı. Çıldırtan kaçma-kovalamacanın ardından yaşananlara, rant kavgalarına ve adaletin vuku bulduğu Adliye koridorlarındaki kıyasıya mücadeleye tanık olacaksınız. Basından tanıdığınız belki acıyarak baktığınız, belki sıkılıp sinirlendiğiniz Süreyya Karabulut yazdı kitabı, itirafları, bozgunları, hezeyanları ama hepsinden önemlisi apaçık ve dolaysız kendisi var bu kitapta. İtibarsızlaştırılmaya çalışılan masum bir kızın, Münevver’in karakterini, sadece babasının anlatımıyla değil günlüklerinden, internet yazışmalarından ve arkadaşlarının anlatımlarından keşfedeceksiniz. Bir cinayetin kurbanı değil, hayata tutunan, eğitimine önem veren, giyinmeyi seven, naif, saygılı, heyecanlı bir genç kızı tanıyacaksınız. Onun bir insan olduğunu hatırlayıp ruhuna dokunacaksınız. Zor bir kitap ”Körebe” zor olduğu kadar öğretici de… Nasıl anne-baba olmalıyız fikrini sorgulayacağınız ve yaşama dair büyük bir tecrübe edineceğiniz, evet dramatik ama gerçek bir kitap. Hepsi yaşandı, hepsi sorgulandı, hepsi deneyimlendi. Sadece yaşayarak öğrenilmez ya herkese ibret olsun diye yazıldı. Gerisi teferruat… Süreyya Karabulut, ”Körebe” kitabının geliriyle bir okul yapılmasını planlanıyor. Arazisi Bolu Belediyesi Gökçesu beldesi tarafından tahsis edildi, projeleri yapıldı. Her şey hazır. Belki olur belki olmaz… Şimdi hep beraber bir yola çıktık. Bir tuğla bir harf. Bir harf bir yaşam… Eğitime adanmış bir yaşam…

Tayvan’daki tüm büyük edebiyat ödüllerini kazanan Piyano Akortçusu aşk, kayıp, yarım kalan hayaller, müzik tutkusu hakkında bir ağıt. Genç karısı için yas tutan dul bir adam. Ömür boyu sırlarla yaşayan bir piyano akortçusu. Akordu bozuk bir Steinway piyanosu. Taipei’de genelevlerin bulunduğu bir mahallenin karanlık bir apartman dairesinden karla kaplı New York’a uzanan, zaman ve kıtalar arasında geçen bir kendini keşfetme yolculuğu. Hikâyenin merkezindeki isimsiz anlatıcı bir piyano akortçusu. Kırklı yaşlarında, kel, çirkin ve ezik; ama bir zamanlar müzik dehası olan biri. Hangi ihanet ve hangi kalp kırıklığı onu bugünkü hâline getirdi? Tayvan’da yıllardır “yazarın yazarı” olarak övgüler alan Chiang-Sheng Kuo bu kısa romanı Piyano Akortçusu’nda şaşırtıcı derecede güçlü bir anlatı kuruyor. Bu kitap sesler üzerine. Rachmaninoff’tan Schubert’e, Glenn Gould’dan Sviatoslav Richter’e, kullanılmamış potansiyelden karşılıksız aşka hem müziğin hem de yüreğin seslerinin kitabı. Bu kısa roman Thomas Mann’ın Venedik’te Ölüm, Kazuo Ishiguro’nun Noktürnler ve Yasunari Kawabata’nın Karlar Ülkesi gibi başyapıtları akla getiren bir harmoni ve hassasiyetle, bir sanatçının “başarısızlık” portresini olduğu kadar müzik ve aşktaki nihai güzelliğin peşinden koşmayı da anlatıyor.