Yazara Gore Listeleme

Almanya’da politik tiyatronun bir altbaşlığı olarak alınabilecek “belgesel tiyatro”nun öncülerinden ve teorisyenlerinden biri olan Peter Weiss, Direnmenin Estetiği’nde, 1937-1944 yılları arasındaki anti-faşist direnişi ve bu direnişin içinde yer alan gerçek kişilerin öykülerini/yaşantılarını merkez alarak, isimsiz bir Ben Anlatıcı’nın (sınıf bilincine sahip aydın bir işçinin) bakış açısıyla, tarihi, Antik Yunan’dan bu yana sanat ve siyaset düzlemlerinde yeniden kuruyor. Direnmenin Estetiği gerçekliğin verilerinden yararlandığı için belgesel ve tarihsel, yazarının yaşamına göndermeleri olduğu için otobiyografik, metne giren parçaları kendine özgü bir biçimde yorumladığı ve birleştirdiği için kurmaca, metinde belirsiz bir imkân olarak yansıyan bir kurtuluş fikri bıraktığı için ütopik, yandaşı olduğu dünya görüşü karşısında eleştirel olduğu için yeniden kurucu, kullandığı farklı anlatım biçimleriyle hem belgesel-gerçekçi hem gerçeküstücü, Batı kültürünün siyasi tarihi ve sanat tarihiyle metinler üzerinden tartıştığı için metinlerarası ve kültür birikimini yeniden yorumladığı için ufuk açıcı özellikler taşıyan çok katmanlı bir derya metin.

Her Çocuk, Şimdi Sonsuz Bir Şiirdir Bizde, Sesi Bir Tutam Sevinç, Gülüşü Bir Top Ateştir... Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır Çığlıklarla parçalanmış uykularda Buruşturulup atılmış aşklarda Ve çalınmış mutluluklardadır Ses ile yürek Büyük rüzgârların o yanık şarkısı Hâlâ yükselir içimizden dağılır Coşkunun doruklarında sürer yankısı İlk kurban adanırken bir nehire Korkunun ilk nişanında başlamıştır Gözyaşının ilk damlasından kalma Yaslı baharlarla gelmiştir bugüne Kanla yazılan yasalarla Açlığın otağ kurduğu sabahlarla Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir Acıya kurşun işlemez artık Ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir Yok bundan böyle ter yarası Zincir tutsaklığı ve sabır Kırbaç yalvartması sessizliğin Can pazarı ve kahır yok Her şey yaşanan şu gün gibi gerçek Adımız halk olduğu günden beri Bir direnç olmuştur bizde sevinçler Şimdi acının her kuraklığında Onlar Yüreğimizin ovalarına çiselenirler Boşuna değil bu ölürcesine sevmek Ve ölürken bile yürümek Boşuna değil Hep yatağı olduk tarih ırmağının Yenilgilerle durulmanın Zaferlerle köpürüp kabarmanın Ama hiç bir zaman Anası olamadık geçmişi doğurmanın Yıldızlar ve sular tanıktır bize Aç ve kavruk bir memeden Direnmeyi yudum yudum emen Bir çocuk gibi öğrendik Ve direndik Ordular kurduk türkü renklerinden Bütün ağıtları bir hücumda yendik Acıya kurşun işlemez artık Biz yaşamayı zulümsüz sevdik

Yaşam yolculuğunda ilerlerken bir insanın başına gelebilecek en kötü şey nedir? Henüz küçücük bir çocukken başkalarına verilmek mi? Yoksunluk, yoksulluk mu? Yetim kalmak mı? En sevdiklerini kaybetmek mi? Dört çocukla ortada kalmak mı? Sefalet mi? İflas mı? Birçok kez ölümden dönmek mi? Bedeninin parçalanması mı? Kolunun işlevini kaybetmesi mi? Yetişkin bir sığıntı olmak mı? Sizce en can yakıcı olanı hangisi? Hepsini yaşadım ben, hepsini... Bunların arasında aşkı da tattım ayrılığı da… Güldüm, ağladım, coştum, sevindim, kahroldum, hüzünlere boğuldum. Her türlü duyguyu ağırladı yüreğim. Çok yenildim, çok yanıldım. Pes etmedim yine de. Hep yoldaydım. Çıktığım her yolculuk, kendimle bir yüzleşmeydi aynı zamanda.

Kırık Hayatlar, Halit Ziya’yı Türk romancılığının en önemli şahsiyeti yapar. Eser; hastalar, adları dedikodulara karışan insanlar ve halayıklarla çok kalabalık bir şahıs kadrosuna sahiptir. Kadın-erkek ve aile ilişkilerinin hemen hepsinde bazı bozukluklar vardır. Bunlar herkesin hayatında kırıklıklara yol açmaktadır. Yazarın bozulan evliliklerden dolayı sadece tek bir cinsi suçlamadığı dikkati çeker. Sosyal ilişkilerde insanları mutsuzluğa götüren bin bir sebep bulunmaktadır. Bu kalabalık içinde asıl hikâye Ömer Behiç’in hikâyesidir. İnci Enginün Kırık Hayatlar, Halit Ziya’nın Aşk-ı Memnu ile ulaştığı zirvenin ardından kaleme aldığı romanıdır. Eser, tefrikalarının ardından kitap olarak ilk kez 1924’te yayımlanmıştır. Halit Ziya, 1944 yılında eseri yeniden gözden geçirmiş ve bazı değişiklikler yapmıştır. Elinizdeki kitap hazırlanırken eserin bu baskısı esas alınmış, günümüzde yaygın kullanılmayan kelimelerin anlamları dipnotlarda verilmiştir.