Yazara Gore Listeleme

"Yürürken sendeliyordu, bir sigara yakıp sabah kahvaltısı için ne hazırlayabilirim diye düşündüm. Bir misafiri ağırlamak bir ömür kendimi ağırlamaktan daha yorucu geliyordu bazen. Mutfakta yürüdüm biraz, buzdolabının kapağını araladım. Burnuma peynir kokusu geldi, özenle kesilmiş sucukları gördüm sonra, annemi özlediğimi fark ettim. Çürümüş bir domatesti oysa yalnızlığım, kurumuş incir ağacıydı kapımda evimin bereketi, kapatıp dolabın kapağını şaraba bir üzüm daha ekledim. “Nerede yatacağım?” dedi Hüseyin. “Yatak odasında.” “Senin öyle bir odan mı vardı?” “Yürü.” dedim koluna girerek. Bir Barış Manço şarkısı mırıldanıyordu yürürken. “Dün yine seni andım gözlerim doldu, o tatlı günlerimiz bir anı oldu…” Yatağa uzandı, birlikte söyledik sonra şarkıyı. “Ayrılık geldi başa katlanmak gerek, seni çok çok özledim arkadaşım eşek…” “Eşeksin biliyorsun değil mi?” dedi, gözlerini zor açıyordu. “Eşeğim…” “Unutma, ilk barışıklıktır anlam.” “Öyle değil o söz.” dedim gülerek. “Benim sözüm değil mi? Artık öyle...” (Tanıtım Bülteninden)

Adalara Vapur, jetonu olmayan, gidecek yeri olmayan, yola çıkmayı bile düşünmeyen bir ‘yolcu’ nun hikayeleri, zamana çelme takan bir çocuğun düşleri. Vapurun bu kez içsel dünyadaki adalara biraz korunmak, biraz yalıtılmak, biraz anakaradan kopmak, biraz bildik olana uzaktan bakmak üzere çıktığı bir yolculuktur bu. ‘Aşk’ la başlar bu yeni yolculuk... Anlatılan hayatlar, kişiler farklı olmasına farklıdır da öykülerin ayrıntılarında gizlenen yalnızlıklar, acılar, hüzünler, hayal kırıklıkları umarsızlıklar aynıdır hep: politik inançları ve Puik adlı köpeğinin dışında kimsesi olmayan Fakir, ayakkabılarını ve ilkgençlik hayallerini travesti Ümit’e kaptıran bıçkın bir delikanlı, ‘profesyonel koftiler, amatör psikopatlar, yaşlı madrabazlar’ , sekiz yaşında kendinden çok daha büyük Vircini’ye âşık olan bir çocuk, Rumlar, Süryaniler, Ermeniler, vb. azınlıklar... Metin Kaçan’ ın önceki yapıtlarında başlattığı kenti yeniden değerlendirme, anlamlandırma ve konumlandırma girişimi Adalara Vapur’ da da sürüyor.

İki yıl önce eşini kaybetmiş ve hayattan elini eteğini çekmiş olan Nihat'ın Bodrum'a gelme nedeni kardeşi Ümit'le buluşmaktır. Otobüste tanıştığı Ruhi ile birlikte Ümit'i aramaya başlarlar. Nihat teknecilere kardeşini sormaktan vazgeçtiği anda Kamyoncu Ali onlara Ümit'in nerede olduğunu bilmediğini ama Ümit'in oğlu Timur'un burada, Zagor'un pansiyonunda kaldığını söyler. Kamyoncu Ali, etrafındaki insanların yalanlarını ciddiye alan ve sürekli hayal dünyasında yaşayan bir yarı delidir. Nihat ve Ruhi Zagor'un pansiyonuna yerleşirler. Ümit Kaptan'ın küçük bir çocukken terkettiği oğlu ve sevgilisi Zeynep, sorunlu bir ilişki yaşamaktadır.Timur kişilik problemlerini babasının onu terk etmesine bağlar ve bu problemlerinin acısını, kendisini çok seven Zeynep'ten çıkarır. Sürekli başka ve bilinmez bir hayat yaşayan Timur'un yalnız bıraktığı Zeynep, Ruhi ile arkadaşça bir ilişkiye girer. Ruhi'nin daha sonraları platonik bir aşk yaşayacağı Zeynep,ona Timur'la ilgili problemlerini anlatır. Kaptan Ümit ise sahneye çıktığında insanların, onun yaşama zevki karşısında etkilenecekleri biridir. Kaptan Ümit, sorumsuz, bağlantısız ve hafif bir kişiliktir. Hayatın en çok haz alınacak şekilde yaşanmasıyla ilgili bir felsefesi vardır: "Balans ve Manevra" Bu prensipler bütünü içinde yaşandığı taktirde mutluluğun maksimum olacağını savlayan Ümit'in küçük detayları sayesinde herkesin hayatı algılayışı pozitif yönde değişmeye başlar. İnsanlar tarafından önce Zeynep'in onu sevdiğine, sonra da boynuzladığına inandırılan Kamyoncu Ali, kendi trajedisini hazırlar. Bu arada Kaptan Ümit'in de bir sırrı vardır.

'İnsanlık her yüz yılda test ediliyor. Her yüzyıl dört genç (kız ve erkek) büyük mücadeleye katılmak zorundadırlar. Aradan sadece yüz yıl geçti ve çocuklar en hızlı şekilde seçiliyorlar. Mücadele, Ateş Şehri Roma'da başlayacak.' 29 Aralık, Roma: Gece vakti, Tiber Nehri boyunca bir adam nefes nefese koşuyor. Elinde siyah bir çanta var. Dört çocuk arıyor. Aynı anda, Elettra, Sheng, Mistral ve Harvey karla kaplı şehri keşfetmek için gizlice otel odalarından dışarı çıkıyorlar. Birkaç saat öncesine kadar henüz tanışmamışken, şimdi ortak bir şeyi paylaştıklarını biliyorlar: Hepsi ayni günde doğmuşlar, 29 Şubat'ta. Adam onları gördüğünde, kuşkusu kalmıyor: Bu çocuklar onlar olmak zorunda. Değerli çantasını Elettra'ya emanet ediyor ve kaçıyor. Çantanın içinde garip bir tahta harita var… Mücadele başlıyor...