Yazara Gore Listeleme

Panahi, İran-Türkiye sınırında, ailesinin memleketi olan Azerice konuşulan köylerde çektiği Üç Hayat’ta; oyunculuk yapmak istediği halde ailesi bunu yasakladığı için intihar eden bir kızın mesajını alan yönetmen rolünde kendini oynamaktadır. Genç kızın mesajını Instagram'da kendisine yollanan bir video üzerinden alan ünlü yönetmen, bu mesajı kızın istediği gibi ünlü film yıldızı Behnaz Jafari'ye iletir. Jafari ve Panahi, bu intihar videosunun bir şaka mı yoksa gerçekten ölen bir kızın son görüntüleri mi olduğunu anlayamaz. Genç kızın ailesini bulmak üzere yola çıkarlar.

Gayretsiz zaferler zafer tadı vermeyecek size. Tatmin etmeyecek sizi mücadelesiz başarılar, kıymetini bilmeyeceksiniz. Kendi emeğinizle elde edilmiş herhangi bir lokma, hazıra konduğunuz ziyafetten çok daha kıymetlidir, zaman size anlatacak bunu. Kula minnet eylemeden yaşamayı seçtiğinizde açılıverecek yol önünüzde. Biliyorum zorlanacaksınız. Ama pırlanta defalarca tıraşlanmadan pırlanta olmuyor, zeytin dövülüp ezilmeden zeytinyağı haline gelmiyor. Daha değerli bir şeye dönüşmenin yolu biraz zorlanmaktan geçiyor. Biliriz. Çünkü geçtik o yollardan. Nerede uçurum var, neresi viraj, neresi çamur biz geçtik, biliriz. Yardım isterseniz... Buradayız. Çiçek aşılarımızdan tanırsınız bizi.

“Ama bunlar sırf benim şeytanlarım değil, otobüste yanıma oturan adamın beynini kemiren dertler de bana bulaşıyor ya da marketteki kasiyer kız, çünkü gözlerindeki nefreti görüyorum, tuşlara basan parmaklarının nasıl öfkeyle kasıldığını görüyorum, onların şeytanları da bana da bulaşıyor ya da televizyonda tükürükler saçarak kavga eden o çok bilgili insanlar, onların öfkesi de, mutsuzluğu da, kini de, kederi de eninde sonunda beynimin kıvrımları arasına yerleşip kök salıyor...” Bizimkine benzeyen ama bazı açılardan da çok farklı bir İstanbul. Belki milyonlarca paralel evrenden birinde yer alan diğer İstanbul... Bu şehirde korku, öfke ve çaresizlik birikip patlama noktasına yaklaştıkça adeta şekil almış ve karanlık bir organizmaya dönüşmüş. Geçmişindeki korkunç bir olay yüzünden hayattan kaçan Giray’la eski karısı –ve yeni cinayet masası baş komiseri Defne– kaybolan çocukların sırrını çözmek için yeniden bir araya gelir. Ancak Giray, gizli gücünü kullanmaya razı olacak mı? Ve tanımadığı insanlar için hayatını tehlikeye atmak onu kendi karanlığından çekip çıkarabilecek mi? 04:00, Hikmet Hükümenoğlu’nun gerilimle fanteziyi birleştirdiği, hızlı kurgusuyla etkileyen bir 21. yüzyıl romanı.

Sanal bahis ilk bakışta basit bir oyun gibi görünebilir. Bir tıkla değişen oranlar, ekranda dönen renkli simgeler... Ancak bu cazip görünen dünyanın yüzeyini kazıdığınızda, altından organize bir suç ağı çıkar. Aslında her bahis, kaybetme zincirinin ilk halkasını oluşturur. Bu sistem, oyuncuları adım adım kendine bağlar. Başlangıçta yalnızca basit bir üyelik ve küçük bir yatırım gerekir. Hatta ilk başta kazandırır gibi görünür; ancak bir süre sonra kayıplar başlar. Her kayıp, oyuncunun kazanma arzusunu daha da körükler. Kaybettikçe daha fazla oynarsınız. Oynadıkça batarsınız. Bu tip oyunlarda kasa daima kazanır ve kayıplar yalnızca para ile sınırlı kalmaz. Umudun en büyük tuzaklardan biri olduğunu unutmayın. Bazen gözlerinizi kapattığınızda size kazandıracağını düşündüğünüz bu umut, aslında kayıplarınızı daha da derinleştiren en büyük hırsızdır.” “Türkiye’deki yoksulluk artık vatandaşın ruhuna işlemiş vaziyette. Bir de o ruhu emen yasadışı sanal bahis örgütleri gibi yapılar oldu mu garibanı koruyan kimse kalmıyor. Ha eskiden garibanı koruyan mı vardı o da ayrı bir konu. Fakat görüyoruz ki enflasyonla birlikte son yıllarda yoksulluğun pençesine kapılmak çok daha ıstırap verici bir hal aldı. Üstüne bir de adaletsizlik, eşitsizlik, haksızlık binince insanın haykıracak bir nefesi bile kalmıyor. Maalesef acı sonlar tek çıkış yolu olarak görülüyor. Aileler dağılıyor, çocuklar yetim kalıyor, toplum çöküyor. İşte istedim ki bu kitap haykıracak bir nefesi bile kalmayanların sesi olsun. İstedim ki çarkın dişlileri arasında ezilenlerin isyanı olsun.”