Yazara Gore Listeleme

“Cephede Milli Mücadele Serisi”yle binlerce okura ulaşan Selim Erdoğan’dan yeni bir seri: İstiklâlin Kumandanları. İşgali kabul etmeyip direnen ve bu direnişi destansı bir Millî Mücadele’ye dönüştüren, Mustafa Kemal Paşa’nın en yakınındaki; yani “Türk Ordusu’nun üst komuta kademesi”ndeki isimlerin anlatıldığı İstiklâlin Kumandanları önemli sorulara cevap bulmanızı sağlayacak: Millî Mücadele’nin komuta kademesi tesadüfen mi bir araya gelmiştir? Bunca önemli, şöhretli komutan, Millî Mücadele’yi başlatan, örgütleyen, zafere ulaştıran Mustafa Kemal Paşa için İstanbul Hükûmeti ve Padişah Vahdettin’in verdiği ölüm fermanına nasıl olmuş da gönüllü ortak olmuştur? Ailelerini, evlerini, sevdiklerini nasıl bir çırpıda kenara iterek vatan kavgasına girmişlerdir? İstiklâlin Kumandanları’nın bu cildinde Fevzi Paşa’nın İstanbul’daki aile ocağını basan işgalcilerin annesini, eşini sokağa atışını, İsmet Paşa’nın İstanbul’dan ayrılırken son kez öpme fırsatı bulamadığı ilk evladı İzzet’i o cephedeyken kaybedişini, ‘Dadaylı’ Halit Bey’in Sakarya Muharebesi’nde Kafkas Tümeniyle muharebenin seyrini nasıl değiştirdiğini, ters gitmekte olan Kütahya Eskişehir Muharebelerinde bir anda bir umut belirmesine neden olan Ali Hikmet Ayerdem Paşa’nın taarruzunu, İzzettin Çalışlar’ın kolordusuyla Yunanların savunmasını nasıl kırdığını, Ali Fuat Cebesoy Paşa’nın Millî Mücadele’nin başlarındaki önemli rolünü, Cemil Cahit Toydemir Paşa’nın bütün cephelerde nasıl yaralanıp da mevziinden ayrılmayışını, Kâzım Özalp Paşa’nın Sakarya’daki başarıları yanında Büyük Taarruz’da nasıl aksamadan lojistiği sağladığını, 35 yaşında şehit olan Miralay Mehmet Nazım Bey’i, gözlerindeki bozukluğa rağmen cephede yerini alan Yakup Şevki Şübaşı’nın destansı kahramanlıkları ve çektikleri zorluklara rağmen vatanlarını nasıl savunduklarını okuyacaksınız. Selim Erdoğan, İstiklâlin Kumandanları: Vatandan Başka Sevgili Bilmeyenler kitabında acılarını, endişelerini, korkularını bir yana bırakan Millî Mücadele’nin kahraman kumandanlarının hiçbir şey olmamış gibi ayaklarına çizmelerini geçirip cepheye koşmalarını, kendi evlerini unutup Türk’ün son ocağını savunmalarını sizler için yazdı.

17 Kasım 1974'ten 12 Kasım 1979 tarihine kadar kurulan Hükümetler, Bakanlar Kurulu Üyeleri, Hükümet Programları ve Güven oylaması sonuçları yer almaktadır.

Genç Roman Çağdaş edebiyatımızın ödüllü yazarlarından Irmak Zileli, beklenmedik bir kaybın ardından altüst olan lisede gizemli bir tanıklığı hikâye ediyor. Sürükleyici üslubu, heyecan dolu ayrıntılarıyla gerçeğin peşine düşüyor. İlkgençliğin çarpıcı keşifleri ve yüzleşmeleriyle derinleşen roman, vicdan ve masumiyet üzerine düşündürürken, insanlık kadar eski bir sorunun cevabını arıyor: Sessizce tanıklık etmek, suça ortak olmak mıdır? Gece yarısı gizlice okulun bahçesine sızan beş öğrencinin amacı, kuralları yıkmak, çılgın bir macera yaşamaktı. Ama tam tersi oldu. Arka bahçedeki kuyunun kapağını kaldırıp karanlığa seslenme oyunu, okulun emektar köpeği Tarçın'ı bir anda yaşamdan kopardı. Beş genç, iç hesaplaşmalarıyla birlikte derin bir sessizliğe bürünürken, her şeyi gördüğünü iddia eden gizemli bir tanığın yazdığı e-posta mesajları okulu karıştırdı. Eğitimciler de, veliler de gerçeği arama telaşındaydı… (Tanıtım Bülteninden)

Yaşanmış Zamanlardan Kurtulmak... Ali Özenç Çağlar, resim, grafik, desen çalışmalarını da kapsayan sanatın pek çok alanında ürünler vermiş biri. Öellikle edebiyatın roman, öykü ve şiir dallarında bir çok ödülle başarısını kanıtlamış güçlü bir yazar. İnceliklerin, yitip gitmekte olan değerlerin, insani olanın peşinde bütün ürettikleriyle. Romanlarında, şiirle-rinde ve öykülerinin merkezine “insan sevgisi”ni oturtur. Günah Kuşları’nda Ali Özenç, insanlık dramını farklı bir pencereden gösteriyor. İçinde bulundukları karton valizden dışarı çıkma savaşımını vermekte olan kadınları konu edinerek sesleniyor okurlarına. Günümüzde, ataerkil yapı içinde, doğrudan ya da dolaylı yollardan varlığını sürekli hissettiren toplumsal hiyerarşi ve tahakkümün gölgesindeki kadının kendi duygu ve düşüncelerini kadın duyarlığıyla, kendi dilinde özgürce ifade edebilmesi hiç de kolay değil. Hele ki bir yazar iki ayrı kültür arasında sıkışıp kalmışsa. Ali Özenç, bunu yazın alanında eksiksiz bir bakışla ortaya koyuyor. Kadının ilkin varolma, sonra da kendinin farkına varma mücadelesini, bu zaman zaman çelişen kültürel olguların kaosunda yitmeden, belki de yitip yitip kırıklarını yeniden toplamaya çalışarak ayakta kalma mücadelesini, içi sızlayarak ve gerçek bir içtenlikle aktarıyor. İnsanın içinde bulunduğu koşullarda şekillenişini, koşullara direnişini, zaaf ve güçlü yanlarını ele alıyor. Ali Özenç’in kadınları tanıdık yüzler gibi karşımıza dikiliyor. Her an, her yerde kimi zaman da -kadın ya da erkek olalım- baktığımız aynalarda çıkıyorlar karşımıza. Kimliğini, benliğini kaybeden ve daracık hayatlarda sıkışıp kalan, tükene tükene “ben kimim?” sorusuna ulaşmaya çalışan kadınlar. Kendini bulamamış, hayatın içinde silikleşmiş kahramanlar… Kurallarını kimin belirlediği belli olmayan ve binlerce yıldır sürüp giden bir sömürü oyununun piyon-ları olan kadınlar. Bu ezeli kimliksizleştirme serüveninde, kaçırılmış, kaybedilmiş hayatların konu edildiği ve çeşitli insanlık durumlarıyla insan yapısının karmaşıklığını, derinliklerini, eşiklerini ve sınırlarını irdelediği öyküler; kendi kendimize yazdığımız mektuplar gibi dönüp dolaşıp, yine içimizdeki öteki ile buluşuyor. Yaşanan sadece ve sadece kayıp hayatlardır. Kadınların birey olarak var olma serüvenlerinde asıl eleştiri sistemedir elbette. Bu boğucu atmosferde insanlar önce birbirlerine yaklaşmakta, çarpışmakta, sonra parçalar hâlinde sağa sola savrulmak- tadır.