Yazara Gore Listeleme

Kuzey Carolina'daki Black Mountain kasabası, yerel polisin-eğer pek şanslı değillerse- yılda ancak bir cinayetle karşılaştığı ve halkın kapılarını kilitlemediği sakin bir yerdi. Seri cinayetler işleyen bir katilin uğrayacağı bir yer değildi ama on bir yaşındaki Emily Steiner, kaçırılmış, ve cesedi tecavüz edilmiş ve çelimsiz vücudundan bazı deri parçaları kesilip çıkarılmış olarak bulunmuştu. Cinayet, Virginia'da, seri katil Temple Gault tarafından öldürülen küçük Eddie Heath'in olayına benziyordu ve o olayda, Scarpetta ve Marino'nun bulmayı başardıkları acımasız seri katil Temple Gault, ellerinden kıl payı sıyrılıp kaçmıştı. Artık FBİ'da adli tıp danışmanı olarak çalıştığı için Benton Wesley ve Marino ile birlikte Black Mountain'a çağrılan Dr.Scarpetta, aynı katille karşılaşmayı beklemektedir. Ancak oraya gittiklerinde, aynı vakada çalışan yerel polis şefi, ölü olarak bulunur ve üstelik buzdolabında Emily'nin kesilmiş deri parçaları vardır. Bu durumda başlıca katil zanlısı ölmüş olmasına rağmen Scarpetta araştırmalarını sürdürür ve katilin küçük kıza ilk başta düşünüldüğünden daha yakın olduğuna dair kuşkuları artar. Bu arada, Dr.Scarpetta'nın FBİ'da staj gören yeğeni Lucy'nin başına gelenlerle, görevi daha da güçleşir. Dr. Scarpetta'nın olağanüstü araştırmacı yetenekleri zorlansa da Wesley ve Marino ile beraber sonunda katili bulmayı başarır.

On üç yaşında ağır yaralı bir erkek çocuğu, çöp tenekelerinin yanında bulunmuştur. Olay yerindeki parmak izleri, kısa süre önce elektrikli sandalyede idam edilen Joe Wadell'e aittir. Bu şaşırtıcı bulgular, Dr. Kay Scarpetta ve polis şefi Pete Marino'nun aklını karıştırmıştır. Daha sonra işlenen başka bir cinayet, Dr. Scarpetta'yı suçlu duruma düşürür. Dr. Scarpetta, Pete Marino ve FBİ profil uzmanı Benton Wesley'nin yardımıyla bu bilinmeyen düşmanın peşine düşer.

"Yüzümüz Kızarmadan" demek, yüzümüzü masivanın tozlarına/kirlerine bulaştırmadan Kur'an'ın tecelli ettiği bir güzelliğe dönüştürmektir. Bu dönüşümü gerçekleştirenler içlerinde yaşadıkları toplumun birer Sirac-ı Münir'i olurlar ve Risalet Güneşi'nden aldıklarını Velayet ayı ile yansıtırlar.

"...Bengi'yi dedesi büyüttü demek doğrudur ama, pek sıradan olur. Kendisine verilen zamanı kendi gönlünce yaşamış, aşkı tanımış, sonra da düş mü gerçek mi bilemediği bir acının, bir ölüm acısının içindeyken, tanrısal bir ödül olan iki küçük çocuk karışmış yaşamına. O iki küçük çocuk da nedenleri şu ya da bu, zamanın bir yerinde kimsesiz, çaresiz, korktukları bir boşluğun içindeyken gene o tanrısal güç dedeyi vermiş onlara." Bengi ve Gün... Parçalanmış bir ailenin ayakta kalmaya çalışan, birbirine sımsıkı kenetlenmiş iki küçük bireyi... Bengi küçücük bedeni ama kocaman kalbiyle sarılıyor kardeşine, evine, anne ve babasından geriye kalanlara... Sevgi ve bağlılık çatısı kuruyor terkedilmiş yuvanın üstüne. Çok sevdiği dedesinin de yardımıyla başarıyor, hayatındaki her sabahı mutluluk veren yeni bir sabaha dönüştürmeyi. "İstiyorum ki, bu yazdıklarımı okuyup sevenler, işi sürdürsünler gönülleri nasıl çekerse. Eksikleri tamalayıp, geri kalanını dokusunlar..." diyen Nezihe Meriç'in son romanı Alacaceren Bengi ve Gün'ü hayatınızın unutulmaz parçaları yapacak.