Yazara Gore Listeleme

Dan Kavanagh, Duffy dizisinin son serüveni olan Çulsuzlar'da, bir malikanede dönen tuhaf olayların hikayesini anlatıyor. Geçmişinde yasadışı işlere karışmış ve ansızın zenginleşivermiş "işadamı" Vic Crowther'ın görkemli malikanesinin perceresinden içeri atılmış bir köpek leşi; Crowther'ın, bir zamanlar açık saçık resimler sergileyen gazetelerde kapak kızlığı yapmış ama şimdi hanımefendiliğe "terfi etmiş" eşi; evde aylak aylak vakit geçiren "burjuva görünüşlü" ve burnu büyük birtakım konuklar; evlenmeyi dört gözle bekleyen nevrotik ve zengin mutsuz bir kadın; annesinin sözünden hiç çıkmayan bilardo ustası kırk beş yaşlarında bir adam; geçmişinde insanları demir çubukla dövme alışkanlığı bulunan "ıslah olmuş" eski bir suçlu ve orduda kalma hayalleri sönüvermiş asker eskisi, yarım akıllı bir emlakçı... İşte bu ilginç kişiliklerin başlarından geçen olaylar, Dan Kavanagh'ın keskin ironiyle yüklü kaleminde, sürükleyici ve çarpıcı bir hikayenin konusunu oluşturuyor. Kavanagh, tüm öteki romanlarında olduğu gibi "suç" kavramının gerçek niteliğini araştırıyor ve kitabının bir pasajında, kahramanlarından birine şu anlamlı sözleri söyletiyor: "Suç işleyen kişi her zaman toplumdaki yerini arıyordur. Tek mesele bazen alışılmadık yöntemler kullanıyor olmasıdır." Çulsuzlar, insanı keyiflendirdiği kadar hayatımızdaki "kara ayrıntılar" hakkında düşündüren ve türe özgü klişe sözlerle yetinmeyen çarpıcı bir polisiye.

Dan Kavanagh, Duffy dizisinin ikinci kitabı olan Yalan Dolan Kenti'nde sırıdışı dedektifi Duffy'yi bu kez, bir havalimanı gümrüğünde dönen dolapları ortaya çıkarmakla görevlendiriyor. Uyuşturucu kaçırmanın binbir yolu, "follukçu" olarak adlandırılan taşıyıcı kızlar, onları kendi özel yöntemlerine göre "yumurtlatmayı"bilen kurt gümrük görevlileri, ölü bebek karnında eroin kaçırmanın iç paralayıcı şeytaniliği ve daha nice çarpıcı yalan dolan, Dan Kavanagh'ın keskin kaleminde, keyifli olduğu kadar düşündürücü de olan bir polisiye serüvenin harcı oluyor. Dan Kavanagh her zamanki gibi olayların "nabıl"ları kadar "niçin" lerine de dikkat çekiyor ve kendini çok iyi maskeleyen suçluyu; her yerde olduğu için hiç göze batmayan, adına "toplum "denen o kolektif suçluyu arıyor...

Serhan Kansu, yaşanmış bir olaydan esinlenerek kaleme aldığı Sırtımdaki Okyanus isimli kitabında, yavru kaplumbağa Gambi’nin bir okyanus kadar derin düşünceleriyle buluşturuyor bizi. Gambi, yaşamın merkezindeki özgürlük, iyilik, kötülük, insan, doğa, dünya, para ve sevgi gibi kavramları tatlı tatlı sorgularken, terk edilmişlik duygusu ve gerçek dünyayla yüzleşiyor. *** “Özgürlük nedir Rafi, daha büyük bir akvaryumda olmak mı?” Minik kaplumbağa Gambi, sırtında bir okyanus taşıyor. Şaka yapmıyoruz canım! Gerçekten uçsuz bucaksız bir okyanus var orada. Hayallerimizi, özlediklerimizi gittiğimiz her yere götürmez miyiz zaten? İşte tam da bundan söz ediyoruz tatlı okur! Gambi okyanusa yani evine özlem duyuyor çünkü bir hayvan dükkânında yaşıyor. Hiç göremediği gökyüzünü, şekerden yapıldığı söylenen o bulutları merak ediyor. Bir gün küçük bir kız onu evine götürünce de macera başlıyor. Şimdi sıra gerçek dünyayı sırtlamakta!

Başbağlar Katliamı başta olmak üzere, birçok ‘faili meçhul’ diye takdim edilen olaylara avukat olarak da katılan Tuna, 1960 sonrası yarım asırlık dönemi ve özellikle bu olayların artış gösterdiği 1980 sonrası dönemi yakından incelemiştir. Bunun sonucunda da aslında bu olayların ‘faili belli’ cinayetler olduğunu ortaya koymuştur. Kitabına, ironik bir şekilde ‘Faili Belli Meçhul Cinayetler ve Ergenekon’ ismini veren Tuna, okuyucunun gözünün önündeki perdeleri aralamakta ve bugüne kadar ‘faili meçhul cinayetler’ olarak bilinen olayların faillerini teker teker açıklığa kavuşturmaktadır. Hüsnü Tuna, bu değerli eserinde, ‘Bürokratik Derin Devlet’ diye adlandırdığı gizli ve illegal yapının nasıl örgütlendiğini, siyasî gelişmelere yön verebilmek için nasıl etkili olduğunu ve her türlü sözde faili meçhul cinayeti nasıl düzenlediğini açıkça ortaya koymaktadır. Kitapta, 1960 sonrasında PKK’nın kurdurulması ve bürokratik derin devletle işbirliği, JİTEM’in bir Ergenekon örgütü gibi teşkilâtlanması, darbe ortamı oluşturulması için cinayetlerin işlenmesi bütün açıklığıyla gözler önüne serilmektedir. Tuna’nın anlattıklarında son derece ilgi çekici bir tespite yer verilmiştir: Bürokratik derin devlet ve Ergenekon tipi yapılanmalar hep sağ iktidarları hedef almaktadır. Bu yapılanmanın işlediği cinayetler, Türkiye’de irticaî hareketlerin olduğu ve bunların din uğruna cinayet işledikleri izlenimini uyandırmak için düzenlenmiştir. Çetin Emeç, Muammer Aksoy, Bahriye Üçok, Uğur Mumcu cinayetlerinden tutunuz da son Danıştay Baskını’na kadar 15 yıllık dönemde işlenen cinayetler, özellikle ‘irticacıların’ fail olarak gösterilmeye çalışıldığı cinayetlerdir. Böylece, Türkiye’de irtica tehlikesi olduğu gösterilecek; bir taraftan dindar halk kitleleri ve muhafazakâr siyasî iktidarlar baskı altına alınırken, bir taraftan da darbeci güçlere gerekçe oluşturulacaktır. Ayrıca, kitabı okuyunca, Sivas ve Başbağlar olaylarının içyüzünü ve Ergenekoncu odakların halk kitlelerini istismar ederek nasıl ‘alevi-sünni çatışması’ çıkarmak için uğraştıklarını açıkça görebiliyorsunuz. Türkiye, artık yepyeni, şeffaf ve demokratik bir döneme giriyor. Artık halkımızı irtica öcüsüyle ve gizli Ergenekon tipi yapılanmaların işledikleri cinayetlerle aldatmak mümkün değildir. Değerli araştırmacı Hüsnü Tuna’nın bu eseriyle, gözlerdeki perdeler tamamen açılacak ve ‘faili meçhul’ diye yutturulmaya çalışılan siyasî cinayetler aydınlacaktır.