Yazara Gore Listeleme

Elena’nın eşine az rastlanır bir yeteneği vardır: Parfümün içindekileri sadece koklayarak ayırt edebilmektedir. Ailesinde nesilden nesle geçen bu beceri bir lütuf olduğu kadar aynı zamanda bir yüktür. Özellikle havada annesiyle olan acı dolu anılarını hatırlatan kokular duyduğu zaman… Uğradığı ihanet geleceğe dair tüm hayallerini yerle bir ettikten sonra arkadaşı Monique’ın ısrarları üzerine Floransa’dan Paris’e taşınır. Orada çiçeklerin, otların ve baharatın kokusuna bulanmış haldeyken hiç de yalnız olmadığını hisseder. Bir kere daha parfümlerle içli dışlı olan Elena, ailesinden kalma Mükemmel Parfüm’ün tarifi peşinde koşmaya başlar. Kendisini gizemli kokulara ve geçmişte kalmış hatıralara açarken aslında olması gereken kadının gerçek özünü keşfeder.

Bir âlemin bireyleri olarak ne bir başlangıç ne bir sonuz, sistemler içinde bir sistemiz, bir yandan görünen doğaya karışıp giderken bir yandan da daha yüksek bir doğanın akışında ilerleyebiliriz. İnsan varlığımız nasıl doğadaki ışıktan beslenip ışığa doğru gidiyorsa daha üst doğada da aynısını yapabilir ve içimizdeki tanrısal özü görüp o ışığa karışabiliriz. Hepimiz varlıksal yuvasına dönmek üzere yola çıkan yolcularız. Tanrısal düzen yolcuyu hazırlar, deneyimlerden geçirir. Yolculuğun göreceli sonu, yolun da yolcunun da aynı bütünü oluşturduğunu anlamasıdır. Yolda yardım eden özümüzdür, hiç kimse bize yardım edemez, yardımı yine kendimizden alırız. Yardım varlığımız için hazırda olan yasalar, kurallardır. Işık olmak denen şey yasanın kendisi olmaktır. Oyunun kurallarını bildikçe oyalanmayı bırakırız, varlığımızı güçlendiririz. Böylece yolu biraz daha kısaltmış, biraz daha parlamış oluruz. Gurdjieff misali yollara düşen Cüneyt Gültakın, doğunun doğusuna varmak ve daha çok ışık olmak için, yanıtlarını ne dinde ne de bilimde bulamadığımız soruların cevaplarını Kadim Bilgeliğin, Ezoterizm’in ışığında arıyor, Kendini Bilme’ye ışığını düşürmeye çalışıyor. Bu kitabın kadim bir çağrısı var, Hermes’in kalbinden gelen: “Ah, izin vermeyin sönmesine alevin! Karanlık mağarasında, kutsal tapınaklarında asırlardır üzerine titrenen, aşkın saf hizmetkârlarınca beslenen alevin, izin vermeyin sönmesine!”

Kırşehirli bir ailenin dağılış sürecini en büyük kızları Berna'yı merkeze alarak anlatıyor. On altı yaşındayken halasının oğlundan hamile kalan, küçük yaşta anne olan Berna'nın savrulan yaşamı geneleve kadar uzanıyor. Yeterince bilinmeyen, dış dünyaya kapalı, kendi içinde kuralları olan bu âlemi bütün acımasızlığı ve çıplaklığıyla gözler önüne seriyor Arzu Arınel. Sevgilisi Cemal'in Berna'ya söylediği ise romanın omurgası gibi: "Bu bir defalık hayatta herkes sadece kendine aittir sevgilim."

Bu kongre, ulusal, bir yandan da öbür devletlere anlatacaktır ki, yeni Türkiye, temellerini süngüyle değil, süngünün de dayanağı olan ekonomiyle kuracaktır. Yeni Türkiye devleti, emperyalist bir devlet olmayacaktır. Yeni Türkiye devleti, iktisada dayanan bir devlet olacaktır. Bu devleti en güçlü temeller üzerinde çok az zamanda kurmak için de Japon'lardan daha az yetenekli olmadığını gösterecektir.