Yazara Gore Listeleme

Alper Şirvan 'Cerebral Palsy' ile yaşayan bir birey. Hayatını, nasıl bu yaşa geldiğini, bütün gerçekliğiyle ama efsunlu bir hayale sarmalayarak anlatıyor Mavi Orkide kitabında. Mavi orkide, kendisine “sonsuz aşk” anlamı yüklenmiş olmasına karşın, kendi kendine mavi açmayan, mavi renkte açtıktan üç ay sonra da rengini kaybeden bir çiçek. İşlem görmüş, müdahale edilmiş, mavi açması için bir nevi “emek verilmiş” beyaz orkide aslında… Milenyumla beraber artık iyice ayağa düşürülen “aşk” denilen tecrübe, kendisi için sürekli ve yorulmaksızın emek vermeyi gerektiriyor. Tıpkı hayatınız gibi… Mavi orkide de böyle; maviliğinin devam etmesi için o “mavi suyunu” eksik etmemek şart. Yoksa beyaza dönüp sıradanlaşır. Tıpkı kapakta gördüğünüz beyaz orkideler gibi…

Havuçları her şeyden çok seven Tarçın, kahvaltıda afiyetle yiyeceği havuçlar için bir parça tuz almaya gitti. Döndüğünde ise havuçlarını bıraktığı yerde bulamadı. Havuçlar ortadan kaybolmuştu ama yerde de tuhaf izler vardı. İzleri takip etmeye başlayan Tarçın’ı nasıl bir sürpriz bekliyordu acaba? Elinizdeki bu kitap, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri tarafından yazıya geçirilmiş ve tüm resimleri betimlenmiştir. Ayrıca, orijinal baskıdaki sayfa sayılarıyla Word dosyanızdaki sayfa numaraları aynı tutulmuştur. Böylece kitabın kör ebeveyn ve gören çocuğuyla aynı anda takibinin kolaylaştırılması amaçlanmıştır. Tüm süreci koordine eden Filiz Özerdem'e teşekkür ederiz.

Bu kitap, Boğaziçi Üniversitesi Öğrencileri tarafından, resimleri betimlenerek hazırlanmıştır. Elif, anneannesinin ona hediye ettiği kitabı çok sevdi. Çünkü o kitap, annesinin küçükken en sevdiği kitaptı. Bir gün kitabını kaybeden Elif, onu her yerde arasa da bulamadı. Annesi onu kitabevine ve kütüphaneye götürdüğünde, Elif kitapların etkileyici dünyasına adım attı. Elinizdeki bu kitap, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri tarafından yazıya geçirilmiş ve tüm resimleri betimlenmiştir. Ayrıca, orijinal baskıdaki sayfa sayılarıyla Word dosyanızdaki sayfa numaraları aynı tutulmuştur. Böylece kitabın kör ebeveyn ve gören çocuğuyla aynı anda takibinin kolaylaştırılması amaçlanmıştır. Tüm süreci koordine eden Filiz Özerdem'e teşekkür ederiz.

Ölümün beyaz olanı var mıdır, bir insan nasıl donar hiç hayal ettiniz mi? Ayaklarınızdan yukarı doğru gelen ağır bir yorgunluğun yavaş yavaş bedeninize yayıldığını hiç hissettiniz mi? ‘Birkaç dakika uyursam gücümü kazanırım, her şey düzelir' duygusuna hiç kapıldınız mı? Tam o tatlı uykuya geçerken sevgilinizin, karınızın, çocuklarınızın siluetlerinin önünüzden süratle geçtiğini hayal ettiniz mi? Eğer bunları hayal edebilirseniz Sarıkamış'ta on binlerce Mehmed'in yolun kenarında tüfeğine yaslanarak ‘Şöyle bir çömeleyim hemen kalkarım' derken, terli bedeninin 3 dakika içinde nasıl donduğunu anlayabilirsiniz. O gencecik insanların karanlık ormanlara, uçurumlara çığlıklar atarak neden koştuklarını daha iyi anlar, en acısı da, bu kahramanların şehit kütüklerine kaydedilmeyip savaşın yitikleri olarak adlandırılmalarının acısını içinizde hissedersiniz. Eğer 93. Alay 26 Aralık gecesi Allahuekber zirvesinde tipiye yakalanıp sabaha yarısı kaybolmuş ise, onları yitik olarak isimlendirmek yazıktır, onlar bizim için kutsal şehitlerdir. Sevgili Hanri Benazus'a bize Sarıkamış şehitlerini, onların "Beyaz Ölüm"lerini (şehadetlerini) hatırlattığı için tüm şehitler adına teşekkür ediyorum. Prof. Dr. Bingür Sönmez (Tanıtım Bülteninden)