Yazara Gore Listeleme

Allah’ın sırlarını Kur’an açıklar; Kur’an’ın sırlarını Mesnevi. Bu kitap ise Mesnevi’nin sırlarını açıklıyor. Asırlardır gönüllere, dimağlara, akıllara nurlar saçan, hakikatler öğreten Mesnevi-i Şerif, söz eri ve muhabbet ehli bir arifin himmetiyle kapılarını okura aralıyor. Kitabın yazarı Ömer Tuğrul İnançer, akılla kalbi harmanlayan, dünle bugünü buluşturan çağdaş mutasavvıflarımızdan. TRT’de yayınlanan programları, söyleşileri ve kitaplarıyla Türk okurunun gönlünde taht kuran yazar, hikmet ve hakikat dolu satırları, Mesnevi’den incilerin yanı sıra divan şiirimizden beyitlerle süslüyor, ayetler ve hadislerle taçlandırıyor. “Dinle Neyden” kitabı, dinlemeyi bilene, Mesnevi’nin gizemli hikayeleri üstündeki perdeleri aralıyor, tasavvufun inceliklerine dair yol haritaları sunuyor, yolun erkanı ve edebini anlatıyor. Neyzenin “hu” sadasıyla yakıcı bir ateş haline gelen neyden, Allah nidasıyla inleyen kudüme, ölüleri diriltip, padişahı kul eden aşktan, dehrin (geçici âlem) bağından kurtulmak olan gerçek zühde kadar tasavvufi kavramların ve tarikat kültürüne ait unsurların sembolik manalarından dem vuruyor. Bu kitapla Mesnevi’nin anladığımızı sandığımız beyitleri ve hikayelerindeki katman katman manalar bir bir önümüze seriliyor. Örneğin, “Padişah ve Cariye” hikayesindeki padişahı ruh, cariyeyi nefs ve hekimleri de şeyh ve mürşidler olarak görmeye başlıyoruz. Kitap, Mevlana ve Mesnevi hakkındaki bilgilerimizi tazeliyor ve bunlara yenilerini ekliyor. Ö. Tuğrul İnançer, kendine has şairane üslubuyla adeta kelimeleri sema ettiriyor, sözü nakış nakış işliyor. Aslında hiç geçmeyen geçmişten beslenerek maneviyat ve edebiyattan marifet ve hakikate uzanan yollar açıyor. Kitap; okunduğu sırada okuyan ile yazanın iştirâk ettiği bir meclis gibidir. Okuyucu satırlar karşısında, yazar da satırlarının arasında bulunup Hakk dostlarından bahsetmekte şu anda… Hak dostlarından ve bunların en önde gelenlerinden biri olan Hz. Mevlânâ’dan ve O’nun sözleri olan Mesnevî-i Şerîf’ten bahsedilen bir meclisteyiz. Aradan kitabı, satırları kaldırıversek işte karşı karşıyayız. İşte bu meclise de yağan rahmet ve mağfiret yağmurlarından nasipdâr ve hisseyâb olmamız niyâz olunur. Hz. Mevlânâ buyuruyor ki: “Ey Kâbe etrâfında halka halka saf tutanlar! Ey Allah’a yönelerek O’na secde etmek kasdıyla Kâbe’ye doğru duranlar! Aradan Kâbe’yi kaldırıver o zaman secde istikâmetinizin birbirinize doğru olduğunu, yâni insandan insana doğru olduğunu görmeyecek misiniz?”

"Vatan" ve "Ulus" kavramlarının anlamını,ancak 19. Yüzyıl sonlarında kavrayabilen bizlerden çok önceleri Avrupalılar,Anadolu ve Boğazlar coğrafyasını "Türkiye" olarak tanımlamışlardır."Türk Ulusu" kavramını ise Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK; "Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Türkiye halkına, Türk Ulusu denir"şeklinde herkesin anlayacağı bir üslupla, net olarak ifade etmiştir.Birinci Dünya Savaşı sırasında, vatanın hemen her köşesindenaskere alınan veya gönüllü yazılan insanlarımız,bu büyük savaş içinde Türk Ordusu'nun çarpıştığı bütün cephelerdeomuz omuza savaşmışlar, kucak kucağa şehit düşmüşlerdir.Çanakkale'de şehitlik mertebesine ulaşan askerlerimiz arasındayaklaşık 300 Ermeni, Rum ve Musevi kökenli insanımızın da bulunması,aynı topraktan karnını doyuranların, yeri geldiğinde o toprağıhep birlikte savunmaları gerektiğini hatırlatan seçkin bir örnektir.Çanakkale nin bizlere hatırlattığı bir başka önemli gerçek de budurve bu toprakların insanları bir bütün olarak,hepimize ait olan vatanı savunmanın ne demek olduğunubelki de en çok Çanakkale'de fark etmişlerdir,Çanakkale'de farkına varılan bu önemli gerçek,vatan bildiğimiz topraklardaki varlığımıza kast edenlere karşıİstiklâl Savaşı'ndaki başı dik, onurlu ve kutsal direnişimize ruh vermiştir.

Bu kitap yaşanmış olaylardan yola çıkarak,ailelerde yaşanan sorunların tespitine ve sorunların çözümünü kolaylaştıracak değişik bakış açıları kazandırmaya yardımcı olması temennisiyle hazırlanmıştır

Selim İleri’nin önsözü, Serdar Soydan’ın titizlikle hazırladığı kronolojik biyografisiyle İki insanın birbirini sevmesi mümkün müdür? Yoksa kendine tapan kadın Sârâ’nın dediği gibi insan kendisinden başkasını sevemez mi? Suat Derviş’in Gece Postası gazetesinde 1947 yılında tefrika ettirdiği ve büyük ilgi gören Kendine Tapan Kadın ilk kez kitap olarak okurla buluşuyor. Fosforlu Cevriye’den hemen önce kaleme alınan Kendine Tapan Kadın, sınıf çatışmasını, insani hırsların ve çıkarların toplumda açtığı büyük yaraları bütün çarpıcılığı ve cesaretiyle ortaya koyuyor. Genç bir kadının çocukluğunda açılan derin bir yara onu nasıl bir zalime dönüştürür ve en büyük zararı yine nasıl kendisine verir adım adım gösteriyor Derviş. Titiz ve yoğun arşiv çalışmalarıyla ortaya çıkarılan Suat Derviş külliyatının mihenk taşlarından biri olan Kendine Tapan Kadın yetmiş bir sene sonra okurla buluşuyor. “Kendine Tapan Kadın’ı -gerçekten soluk soluğa- okuyup bitirdiğimde, bu yaz, Ağustosta, kendi kendime “Unutulmayacak bir roman!” dedim. Anlatışıyla, ele aldığı sorunla, bazı benzersiz sahneleriyle, kurgusuyla, Hele Etmeyezli Sârâ’sıyla.” –SELİM İLERİ