Yazara Gore Listeleme

Afganistan’da bir evde, basit bir döşek... Döşeğin üzerinde, gözleri açık ama bilinçsiz yatan bir erkek... Erkeğin başucunda, dua ederek onunla ilgilenen karısı... Dışarıda, sürüp giden savaş... Kocasının tepkisizliğini fırsat bilen kadının, o güne kadar hep bastırmak zorunda kaldığı kadınlık duygularını, üzüntüsünü, kaygısını, öfkesini ilk kez dışa vuruşu... Kocasını, sonunda çatlamasını beklediği sabır taşına dönüştürmesi... Atiq Rahimi’nin bu sarsıcı eseri, şiirselliği ve temposuyla daha ilk satırlardan itibaren okuru içine alıyor. Kadınların insan yerine konmadığı, şiddetin sıradan bir olay gibi yaşandığı, savaşın artık kanıksandığı bir ülkeden yükselen isyan çığlığı. Atiq Rahimi 2008’de Goncourt Ödülü’nün sahibi oldu.

Nil’de Ölüm adlı romandan iki misli daha heyecanlı. Observer Petra’nın sarp kayalıklarının tepesindeki şişmiş ceset, iğrenç bir Buda heykeline benziyordu. Bayan Boynton’un bileğindeki minik iğne izi onun cinayete kurban gittiğini gösteren tek kanıttı. Cinayetin 24 saat içinde çözülmesi gerekiyordu. Hercule Poirot, Kudüs’te kulak misafiri olduğu sözleri anımsadı. Onun bir an önce ölmesi gerek, anlıyorsun değil mi? Bayan Boynton, Poirot’nun tanıdığı en iğrenç kadındı...

ABD, Irak ve Afganistan’ı işgal etti. Rusya Gürcistan ile savaştı. İran ve Venezüella her fırsatta ABD’ye kafa tutuyor. Yakın zaman önce yaşanan bu gelişmelerin altında tek bir neden yatıyor: Enerji. Enerji, günümüzde Küresel politikaların uygulanış biçimlerini belirleyen tek etken. Peki, biz enerji hakkında ne kadar bilgiye sahibiz? Haritalar yeniden çizilirken, coğrafi konumu itibariyle çok kritik bir öneme sahip olan Türkiye bu mücadelenin neresinde? Tüm bu sorulara ve daha birçoğuna aradığınız cevap bu kitapta. Enerji konusunda Türkiye’nin en yetkin isimlerinden Prof. Dr. Doğan Aydal bu soruların cevaplarını sizin için veriyor. “İnsanoğlunun arzu ve ihtiyaçları sınırsız fakat yeryüzünde bize sunulan kaynaklar oldukça kısıtlıdır. Ekonominin ana problematikini oluşturan bu prensip aslında dünya tarihinin de en belirleyici denklemi haline gelmiştir. Dünya tarihine kısaca göz attığımızda aslında bir savaşlar tarihiyle karsılaşırız. Bu savaşlardan pek azı bahsi geçen sorundan bağımsız olarak gelişmiştir. Özellikle sömürge imparatorluklarının Dünya üzerindeki doğal kaynaklara vahşice hücum etmeye başladığı çağdan bugüne insanların bitmek tükenmek bilmeyen doyumsuzluğu çok daha açık bir şekilde gözümüze çarpmaktadır. İlginç olan diğer bir durum ise bu arayış uğruna insanların yıllar boyu sürecek savaşlara girip bu savaşların yakıtını da yine farklı kaynakları sömürerek elde etmek zorunda kalmalarıdır. Bu tehlikeli döngü yeryüzünü bir felaket sahnesine çevirmektedir. Bugün bu felaketi yaşamlarının her anında hisseden belki de bizim bihaber olduğumuz milyonlarca insan yaşıyor yeryüzünde. Bu felaketin izini teorik olarak tartışılan küresel ısınma iddialarında aramamıza gerek yok. Tehlike çok somut. Asya Kıtası’nın kalbinde. Yaklaşık elli sene önce dünyanın en büyük gölü olan Aral bugün sularının yüzde doksanını yitirmiş durumda. Her an bir Çernobil daha yaşamayacağımızı kim garanti edebilir. Hiroşima halen akıllarda, Halepçe ise hemen yanı başımızda. Irak’ta, Afganistan’da, Kafkasya’da ve dünya’nın belki ismini bile şimdiye kadar duymadığımız birçok yerinde akılımızın alamadığı şaşırtıcı gelişmeler yaşanıyor. Her gün yüzlerce kişinin katledildiği haberini televizyonlardan duymak maalesef doğal kabul edilir oldu. Bu çatışmaların, vahşice kıyımların altında tek bir gerçek yatıyor: Enerji. Enerji günümüzde dünya politikalarını, ekonomisini ve halkların geleceğini belirleyen tek değişken. Onu elde etme uğruna hayal gücümüzü dahi zorlayacak politikalar uygulanıyor. Göller kurutuluyor, haritalar yeniden çiziliyor ve milyonlarca insan ya bu savaşın kurbanı olarak can veriyor ya da binlerce yıldır yaşadıkları toprakları terk etmek zorunda bırakılıyorlar. Enerji savaşında kullanılan her yöntem mübah sayılıyor. Kitle imha silahları acımasız deneyler sonucu üretilerek milyonlarca insanın ölümüne neden oluyor. Bugün enerjiyle ilgili cevap bulamadığımız birçok soru var. Boru hattı projelerinden bor madenine, biyokimyasal silahlardan çevre felaketlerine, alternatif enerji kaynaklarından Türkiye’nin enerji bağımlılığına cevabını bilemediğimiz bu soruları Türkiye’nin enerji konusunda en yetkin isimlerinden biri olan Prof. Dr. Doğan Aydal, Enerji Kan Kokuyor’da cevaplıyor. Bilim adamı kimliğiyle güvenilirliğinden hiç tereddüt etmeyeceğiniz olgusal bilgiler verirken akıcı ve keyifli üslubuyla okuyucuyu metne bağlıyor.”

İnsanın, özünü/hakîkatini/bâtınını/gaybını oluşturan Rûh’undan zâhire/şehâdete/görünene/bedenine çıkardığı her bilgi/idrâk/tecellî onun varlığını/dağını Tûr’a dönüştürmektedir. Varlığını Tûr’a dönüştüren ve kendi sinesinden hakîkati sıfata/kelâma dökerek duyuran bir insan artık Rûh’a inkılâp etmiştir. Böylece o, içindeki ezelî hakîkati/bilgiyi/vahyi çevresiyle paylaşan yürüyen/konuşan/yansıtan bir dağa/Tûr’a dönüşmüş olur. Varlığını Tûr’a dönüştürenler yani kendi içlerindeki ilâhî hakîkati/kelâmı/vahyi zâhire çıkaranlar ve bu ilmi dilleriyle/halleriyle yayanlar hem kendi kalplerini Beyt-i Ma’mûr konumuna getirirler ve hem de hizmetleriyle/gayretleriyle çevrelerindeki insanların kalplerini vahiyle/Kur’ân’la inşâ/îmar/ihya ederler. Rablerinin rahmetiyle varlıklarını Tûr’a dönüştürenler kendi zamanlarının en büyük nimetidirler. Onlar tüm insanlığa yürüyen, konuşan kelâm/öğüt kesilmişlerdir. Çıkar nalınlarını, özgür ol bağlarından, Kelâm’ı almak için, Tûr Dağı’nın sağından… İnsan böyle yücelir, bırakınca Asâ’yı, Varlığı Tûr’a döner, hissedince Beyzâ’yı… Hakîkat sinendedir, anlamadın mı daha? Âlem-i Kübrâ sensin, sözün indiği vahâ… Öyleyse bir gayret et, çare ara huzura, Çağın Hızır’ına sor, nasıl dönüşsem Tûr’a… Elinizdeki kitap; Tûr’un hakîkatini ve Tûr’a dönüşmek için nasıl bir yol/yöntem takip edilmesi gerektiğini bize anlatan Tûr sûresinin irfânî bir bakışla yorumudur.