Yazara Gore Listeleme

Güneş; dünyanın hayat ışığı, enerji kaynağı, parlayan ruhu, gülümseyen yüzü. Ay; gizemin, esrarengizliğin adresi. Kurt adamın ve hayaletlerin sevgilisi. Her evresi insan ruhunda başka başka etkilere sebebiyet veren, dünyanın biricik uydusu. Adının manası güneş ve ay olan Mihrimah da hayat hikâyesi ile kâh parıldayıp kâh solacak. Tıpkı yaşama gelmiş her can ve ruh gibi. Tıpkı sizin gibi... Aslına ermek için acıyla olgunlaşacak, isminin sebebi büyük âlim büyük usta Sinan'ın aşkla yaptığı Mihrimah Sultan Cami gibi her acı deneyiminde dimdik ayakta duracak ve her gün güneşi ve ayı selamlayacak. Aşkı ile sıradanlığı reddedip ilahi olana koşacak. Bu yaşama tanıklık ederseniz kalbinizde, zihninizde ve ruhunuzda insanın özüne ve yalınlığına erişeceksiniz.

Benimle göz göze gelmemeliydin. Gözlerimin hafızasına bakmamalıydın. Orada yaralı hayatların kahırlı masalını görmemeliydin. Ne sorarsam sorayım aynı cevabı veriyorsun: Katil kim? Bu kıyım çağında, “Katil kim?” demek, “Katil ben değilim” diye kendine yalancı tanıklık etmekten başka ne ki? Bir katil yaratalım ve onu yenelim istiyorsun.Zehirli sözlerden kurtul. Benimle bak kendine. Gözlerime tanık ol. Mademki bir kez baktın, gör o zaman. İkinci savaş zamanı… İstanbul’u dehşete sürükleyen cinayetler… Cinayetlerini mutlak sessizlikle işleyen bir katil… “Ölü olmaktan ne zaman sıkılır insan?” diye soran bir çocuk… “Bazı oyunları kaybetmek için oynarız” diyen bir horoz dövüşçüsü... İsmail Güzelsoy’un romanı Çıt Yok gizemli bir hafiye romanı gibi sürükleyici, varoluşun en temel sorularını cesurca dile getiren bir metin kadar derin.

Ya Katırcı Çıngırağı, Nasrettin Hoca fıkrasındaki gibi, hepimiz biraz da ölü taklidi yapmıyor muyuz fincancı katırlarının çıngırakları çalana kadar? Kendimizi daha yaşarken fincanlar dolusu anılara gömüp, geçmişte neler olduğunu ve yaşandığını, gelecekte de neler olacağını merak ederek anlamaya çalışmıyor muyuz? Çoğu kez de katırları ürkütüp, fincanlarla özdeşleşen anılarımızın kırılmasına neden olmuyor muyuz? Anılarımız yaşamlarımızın tarihidir, onları kırmayalım, biriktirelim, paylaşalım.” Şairin dediği gibi: Derin bir düşte vurgun yemiş dalgıç çırpınışıdır yaşlı bir şairin son yılları Ne yapsan geri getiremezsin daha bir dakika önce veda etmiş küs anıları Çünkü yeniden yaşanmayacaklarını bilirler, anılar günlerini gün ederler Hiç biri anlatılardaki kadar mutlu değildir aslında, gözleri açık ölürler.

Bu öykü tadında anlatılarla, gündelik hayatın içinden çekip çıkarılmış, bazen mizahi, bazen de derinden düşündürücü anların birer yansımasını aktarmak istedim edebiyat dünyamıza. Okurun, her bir öyküde kendinden, çevresinden ve insanlık hallerinden bir parça bulmasını istedim. Kullanılan yalın ve akıcı dil ile okuru olayların içine çekmeyi, adeta kahramanlarla birlikte yaşatmayı amaçladım. Kitaba da adını veren "Papağandan Al Haberi" öyküsünde, hem kültürel farklılıkların buluşma noktasını hem de siyasi geçmişin izlerini mizahi bir dille ele almaya çalıştım. Bankamatik kuyruğunda başlayan sıradan bir karşılaşmanın, Puşkin adını taşıyan bir papağanın ağzından dökülen "Bolşe nyet serpa i molota" nidalarıyla nasıl sıra dışı bir hal aldığını, okuru gülümsetirken aynı zamanda düşündürdüğünü vurgulamak istedim. İnsanların önyargıları, iletişimin gücü ve beklenmedik anlarda ortaya çıkan sürprizler, bu öykünün temelini oluşturdu. Özellikle papağanın "Madem dünyayı ve hayatı iyi göremiyorsunuz, bu gözlüğe ihtiyacınız yok. Gidin yeni bir gözlük alın kendinize, hayatı ve sokakları daha iyi gösteren," sözleri, öyküye derinlik katan bir metafor olarak öne çıktı. Bu öykülerde, gözlem gücümle, insan sevgisini ve mizahi bakış açısını harmanlamaya çalıştım. Her bir öyküyle, farklı bir pencereden hayata bakılmasını güderken, okuru düşündürmeyi ve keyifli bir okuma deneyimi sunmak istedim. Gündelik yaşamın sıradan anlarından derin anlamlar çıkarabilen ve okurun ruhuna dokunacak nitelikte bir kitap oluşturmayı amaçladım.