Yazara Gore Listeleme

"Bağımsız, güçlü, sağlam ve eğlenceli bir kadın karakter yazmada Bauer'in üstüne yok." -School Library ]ournal "Okurlar bu kitabı leziz bir yemekmişçesine adeta silip süpürecek!"

Bu kitabı, 1999-2000 yılları arasında altı aydan uzun süren bir za­manda, Kayseri, Talas'ta yazdım. O zamanlar yaşadığım büyük ahşap evin verandasında, sabahları bu kitabı yazdığımı hatırlıyorum. Bu ki­tabı yazarken verandanın baktığı bahçe yeşil yapraklarla örtülü parlak bir alandan, Anadolu karıyla donmuş bir mekana dönmüştü. On iki yıl öncesi olmasına rağmen bu kitabı Türkiye'de yazmanın benim için pek çok anlama geldiğini hatırlıyorum. İbni Arabi'nin ziyaret ettiği yerle­ri -Sivas, Malatya, Kayseri- bilhassa 1220'den önce inşa edilmiş, İbni Arabi'nin oralardan geçerken kullanmış olabileceği bir şeyleri aramak için sırt çantalı bir seyyah gibi dolaştım. Okuyucu beni, durumu romantikleştikleştiren yabancı bir oryanta­list olarak düşünmek isterse bunu yapmaya tam yetkisi vardır. İnsanla­rın ne düşündüğü üzerine odaklanmıyorum. Şeyh'ül Ekber'e bir arkada­şım -ilahiyat profesörü ve Sufi şair Turan Koç- vasıtasıyla ilgi duydum. Arkadaşım, İbni Arabi'nin yazılarının İngilizce fotokopisini bana ödünç vermişti. Bu metinlerde, (acemice alıntılayacağım) şöyle devam eden bir düşünceyle karşılaştım: "Cennetin mutluluğu daima tehdit altındadır, işte cennet böyle bir yerdir". Bu gözlemin -bütün hakiki mutlulukların, pek yakındaki sonun hep var olan ihtimalin içine inşa edilmesi gerekti­ği- arkasındaki keskin içgörü yüzyılların ötesinden önüme çıkmış gibi göründü.

“İnsanın, geçmişle arasında kurduğu ilişkiye, biz tarih diyoruz. İlişkinin kah resmi, kah hayali, kah fırtınalı ya da huzurlu oluşu, geçmişten değil, kendimize ve geleceğimize ilişkin karşılaştığımız problemlerden yahut yaptığımız tasarımlardan kaynaklanıyor. Ne de olsa bugün var olan ve yaşayanlar bizleriz. Bununla birlikte varlığımız ile geçmişimiz arasındaki bu ilişkinin etkiye çok da açık olduğunu söylemek kolay değildir. Çünkü bizlerin tanım ve tasarımlarımızın tarihe yüklediği gerilim ile onun bir sosyal bilim olarak metodolojik güvenceleri arasında sürekli bir didişme mevcuttur.” -Mustafa Safran Bahsedilen bu gerilimin eğitime yansıması tartışılması gereken diğer bir boyuttur. Tarihin neden ve niçin öğretildiği önemli olmakla birlikte, bunlardan daha da önemli olanı tarihin nasıl öğretildiğidir. Tarihin öğretiminde müfredatın, ders kitaplarının ve iktidarın etkisi yadsınamaz. Fakat bu bağlamda belirleyici olan araçlardan birisi de mikro iktidardır. Öğretmenin kurduğu mikro iktidarın etkilerini en aza indirgemenin veya başka bir ifade ile doğrudan demokrasiyi tanımlayan, bireyin/öğrencinin kendi anlatısını oluşturmada en önemli argümanlardan birisi de alan eğitimidir. Bu kitapta bir tarafıyla tarihin neliğinden, tarih öğretiminin amaçlarına kadar uzanan geniş bir yelpazede teorik tartışmaların yanı sıra, tarihin nasıl öğretileceği gibi uygulamaya/yaşantıya dair makaleler yer almaktadır.